ΤΡΑΠΕΖΑ ΝΟΜΙΚΩΝ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ «ΙΣΟΚΡΑΤΗΣ»

ΜονΠρωτΑθ 2609/2026

(Διαδικασία Περιουσιακών Διαφορών – Τμήμα Εργατικών Διαφορών)

Η υπόθεση αφορά δύο συνεκδικασθείσες εφέσεις που άσκησαν τραπεζική και τηλεπικοινωνιακή εταιρεία κατά πρωτόδικης απόφασης, με την οποία είχαν υποχρεωθεί να καταβάλουν στον ενάγοντα αποζημίωση ύψους 10.000 ευρώ έκαστη, λόγω ηθικής βλάβης από την αποστολή διαφημιστικών SMS και ηλεκτρονικών μηνυμάτων (e-mails). Ο ενάγων θεμελίωνε την αγωγή του στην εγγραφή των τηλεφωνικών του συνδέσεων στο Μητρώο εναντίωσης του άρθρου 11 ν. 3471/2006, υποστηρίζοντας ότι οι εναγόμενες παραβίασαν τη σχετική απαγόρευση εμπορικής επικοινωνίας. Το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών, δικάζοντας ως Εφετείο, εξαφάνισε την εκκαλούμενη απόφαση και, αφού κράτησε την υπόθεση και την δίκασε κατ' ουσίαν, απέρριψε την αγωγή ως αβάσιμη. Ειδικότερα, έκρινε ότι η εγγραφή στο Μητρώο εναντίωσης καταλαμβάνει αποκλειστικά τις τηλεφωνικές κλήσεις με ανθρώπινη παρέμβαση και όχι την αποστολή γραπτών μηνυμάτων (SMS), συνεπώς το πρωτοβάθμιο δικαστήριο είχε εσφαλμένα ερμηνεύσει τις εφαρμοστέες διατάξεις. Ως προς την τηλεπικοινωνιακή εταιρεία, δέχθηκε ότι συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις της εξαίρεσης του άρθρου 11 παρ. 3 ν. 3471/2006, καθώς τα μηνύματα αφορούσαν την προώθηση παρόμοιων υπηρεσιών προς υφιστάμενο συνδρομητή, ενώ ο ενάγων δεν προσκόμισε επαρκή αποδεικτικά στοιχεία για τη θεμελίωση των ισχυρισμών του. Ως προς την τράπεζα, διαπιστώθηκε ότι ο ενάγων είχε παράσχει έγκυρη συγκατάθεση για τη λήψη ενημερωτικών μηνυμάτων, επιλέγοντας τη σχετική ένδειξη «Συμφωνώ» σε οθόνη ΑΤΜ, την οποία ανακάλεσε μόνο μεταγενέστερα. Κατ' ακολουθίαν, το δικαστήριο απέρριψε την αγωγή στο σύνολό της και συμψήφισε τα δικαστικά έξοδα των διαδίκων, λόγω της ιδιαίτερης δυσχέρειας ερμηνείας των εφαρμοστέων διατάξεων.

(Η απόφαση δημοσιεύεται επιμελεία του δικηγόρου Αθηνών Γεωργίου Παπαστύλου)

ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ

ΤΜΗΜΑ ΕΦΕΣΕΩΝ

Αριθμός απόφασης 2609/2026

(αρ. κατ. Α’ έφεσης: ././2022)

(αρ. κατ. Β’ έφεσης: ././2022)

ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τη Δικαστή Αντιγόνη - Καλλιόπη Αδάμ, Πρόεδρο Πρωτοδικών, την οποία όρισε ο Πρόεδρος του Τριμελούς Συμβουλίου Διοίκησης του Πρωτοδικείου Αθηνών και από τη Γραμματέα Βαρβάρα Καζά.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 9 Μαΐου 2025, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Α. ΤΗΣ ΕΚΚΑΛΟΥΣΑΣ: Ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία «ΤΡΑΠΕΖΑ EUROBANK ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ» και διακριτικό τίτλο «EUROBANK», που εδρεύει στην Αθήνα, οδός Όθωνος αρ. 8, με ΑΦΜ . Δ.Ο.Υ. ΦΑΕ Αθηνών και με αριθμό Γ.Ε.ΜΗ. ., όπως νόμιμα εκπροσωπείται, ως καθολικής διαδόχου της ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία «ΤΡΑΠΕΖΑ EUROBANK ERGASIAS ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ», με ΑΦΜ ., λόγω διάσπασης της τελευταίας με απόσχιση του κλάδου τραπεζικής δραστηριότητάς της και σύσταση της πρώτης τραπεζικής εταιρείας (αρ. 16 ν. 2515/1997 και αρ. 57 παρ. 3 και 59-74 του ν. 4601/19 - Ανακοινώσεις για καταχώριση στο Γ.Ε.ΜΗ. υπ’ αριθ. . & ./20.03.2020), η οποία παραστάθηκε δια του πληρεξούσιου Δικηγόρου Γεωργίου Παπαστύλου (ΑΜ/ΔΣΑ 17408), με δήλωση, κατ’ άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

ΤΟΥ ΕΦΕΣΙΒΛΗΤΟΥ: …, κατοίκου Πεύκης, οδός ., με ΑΦΜ . ΚΕΦΟΔΕ Αττικής, Δικηγόρου του Δ.Σ. Αθηνών (ΑΜ 13172), ο οποίος παραστάθηκε αυτοπροσώπως, λόγω της ιδιότητάς του ως δικηγόρου, με δήλωση, κατ’ άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Β. ΤΗΣ ΕΚΚΑΛΟΥΣΑΣ: Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία «ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ» (ΟΤΕ), που εδρεύει στο Μαρούσι Αττικής, Λεωφ. Κηφισίας αρ. 99, όπως νόμιμα εκπροσωπείται, με ΑΦΜ ., ως καθολικής διαδόχου δια απορροφήσεως της θυγατρικής της Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία «COSMOTE ΚΙΝΗΤΕΣ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΕΣ ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΙΑ» (πρώην «COSMOTE ΚΙΝΗΤΕΣ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΕΣ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΙΑ») με τον διακριτικό τίτλο «COSMOTE», η οποία παραστάθηκε δια του πληρεξούσιου Δικηγόρου Αγγέλου Βούρβαχη (ΑΜ/ΔΣΑ 18465) με δήλωση, κατ’ άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

ΤΟΥ ΕΦΕΣΙΒΛΗΤΟΥ: …, κατοίκου Πεύκης, οδός ., με ΑΦΜ . ΚΕΦΟΔΕ Αττικής, Δικηγόρου του Δ.Σ. Αθηνών (ΑΜ 13172), ο οποίος παραστάθηκε αυτοπροσώπως, λόγω της ιδιότητάς του ως δικηγόρου, με δήλωση, κατ’ άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Ο εφεσίβλητος αμφοτέρων των εφέσεων άσκησε ενώπιον του Ειρηνοδικείου Αθηνών την, από 05.12.2018, με αριθμό κατάθεσης ././2018, αγωγή. Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, με την υπ’ αρ. 532/2020 απόφασή του, εκδοθείσα κατά την ειδική διαδικασία των περιουσιακών διαφορών, δέχθηκε την αγωγή.

Ήδη α) η εκκαλούσα ανώνυμη τραπεζική εταιρεία με την επωνυμία «ΤΡΑΠΕΖΑ EUROBANK ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ», με την, από 13.01.2022, έφεσή της ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου, που έχει κατατεθεί στη Γραμματεία του Ειρηνοδικείου Αθηνών με αριθμό έκθεσης κατάθεσης ././14.01.2022 και β) η εκκαλούσα ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία «ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ» (ΟΤΕ), με την, από 09.09.2022, έφεσή της ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου, που έχει κατατεθεί στη Γραμματεία του Ειρηνοδικείου Αθηνών με αριθμό έκθεσης κατάθεσης ././15.09.2022, προσέβαλαν την παραπάνω απόφαση. Οι ως άνω εφέσεις προσδιορίστηκαν (αριθμοί έκθεσης κατάθεσης ././2022 και ././2022 αντίστοιχα) για τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της απόφασης και γράφτηκαν στο πινάκιο.

Κατά τη συζήτηση των υποθέσεων ο εφεσίβλητος και οι πληρεξούσιοι Δικηγόροι των εκκαλουσών παραστάθηκαν με δήλωση, κατ’ άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και προκατέθεσαν έγγραφες προτάσεις.

ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΚΑΤΑ ΤΟ ΝΟΜΟ

Φέρονται προς συζήτηση ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου οι, με αριθμούς έκθεσης κατάθεσης στη Γραμματεία του παρόντος Δικαστηρίου ././2022 και ././2022, εφέσεις κατά της, με αριθμό 532/2020, οριστικής απόφασης του Ειρηνοδικείου Αθηνών, οι οποίες, αφού βάλλουν κατά της ίδιας απόφασης, πρέπει να συνεκδικαστούν, προς διευκόλυνση και επιτάχυνση της διεξαγωγής της δίκης και μείωση των εξόδων (άρθρο 246 ΚΠολΔ).

Οι κρινόμενες εφέσεις των ηττηθέντων εναγόμενων κατά της, με αριθμό 532/24.09.2020, οριστικής απόφασης του Ειρηνοδικείου Αθηνών, που εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων, κατά την ειδική διαδικασία των περιουσιακών διαφορών (εργατικές διαφορές), έχουν ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 495§§1,2 και 4, 511, 513, 516 και 518§2 Κ.Πολ.Δ.) εντός της καταχρηστικής προθεσμίας των δύο (2) ετών από τη δημοσίευσή της (άρθρα 144, 145§1, 495§§1, 2, 511, 513§1 περ. β’, 518§2 ΚΠολΔ, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο τρίτο του άρθρου 1 του Ν.4335/2015, ΦΕΚ Α 87/23.07.2015 και 520§1 του Κ.Πολ.Δ.), καθώς από τον φάκελο της δικογραφίας δεν προκύπτει επίδοση της εκκαλουμένης, ούτε και οι διάδικοι επικαλούνται τέτοια επίδοση. Είναι, επομένως, παραδεκτές και πρέπει να ερευνηθούν περαιτέρω από το Δικαστήριο τούτο, που είναι καθ’ ύλην και κατά τόπον αρμόδιο (άρθρο 17Α ΚΠολΔ), κατά την ίδια ειδική διαδικασία, ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων τους (άρθρο 533§1 ΚΠολΔ), δεδομένου και ότι κατά την άσκησή τους κατατέθηκαν, αντίστοιχα, τα υπ’ αρ. . και . e παράβολα.

Με την, από 05.12.2018, με αρ. έκθ. κατ. ././2018, αγωγή του ο ενάγων εξέθετε ότι από το έτος 2017 τουλάχιστον τυγχάνει συνδρομητής της πρώτης εναγόμενης ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία «COSMOTE ΚΙΝΗΤΕΣ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΕΣ Α.Ε.» έχοντας συνάψει με αυτή σύμβαση σταθερής και κινητής τηλεφωνίας και σύνδεσης με το διαδίκτυο, αποκτώντας τους αναφερόμενους στην αγωγή αριθμούς κινητής και σταθερής τηλεφωνικής σύνδεσης. Ότι στις 10.07.2018 και 23.07.2018, τόσο ο ίδιος όσο και η σύζυγός του, ενεγράφησαν στο Μητρώο του άρθρου 11 του ν. 3471/2016 (μητρώο «opt out »), το οποίο τηρεί η πρώτη εναγόμενη, σκοπεύοντας με τον τρόπο αυτό να ενταχθούν στην ομάδα καταναλωτών η οποία δεν επιθυμεί τη μη ζητηθείσα επικοινωνία (spam) και να μην ενοχλούνται από μηνύματα για προώθηση απευθείας προϊόντων ή υπηρεσιών, ενημερώνοντας μάλιστα τον αρμόδιο υπάλληλο της πρώτης εναγόμενης ότι ουδεμία πληροφορία διαφημιστικών ή άλλων προσφορών επιθυμούν, μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου ή είπε ή άλλης μορφής ηλεκτρονικής πληροφόρησης από τα κινητά ή σταθερά τους τηλέφωνα, ακόμα και αν πρόκειται για προϊόντα της ίδιας της εναγόμενης, πολλώ δε μάλλον τρίτων, συμβληθεισών με αυτούς ή μη, εταιρειών. Ότι παρά την καταχώρισή τους στο ως άνω μητρώο, αμφότεροι έλαβαν, από τον Σεπτέμβριο μέχρι τον Νοέμβριο του 2018, στα κινητά τους τηλέφωνα, ο δε ενάγων επιπλέον στη θυρίδα του ηλεκτρονικού του ταχυδρομείου και σε ιστοσελίδες που επισκέπτεται, τα αναφερόμενα στην αγωγή μηνύματα, προερχόμενα τόσο από την πρώτη εναγόμενη εταιρεία, όσο και από τη δεύτερη εναγόμενη τραπεζική εταιρεία με την επωνυμία «EUROBANK Α.Ε.», αλλά και από τρίτους διαφημιζόμενους μη διαδίκους. Ότι, ειδικότερα, η πρώτη εναγόμενη πάροχος, από βαρειά της αμέλεια, δεν έλαβε τα κατάλληλα τεχνικά μέτρα για να τον προστατεύσει από κακόβουλους τρίτους που θα επεδίωκαν επεξεργασία των προσωπικών του δεδομένων, αν και γνώριζε ότι ήταν ενταγμένος στο άρθρο 11 του παραπάνω νόμου, επιπλέον δε επιδίωξε και η ίδια να εκμεταλλευτεί αυτά, αποστέλλοντάς του μηνύματα (e-mails και sms) για δικούς της διαφημιστικούς σκοπούς, ενώ δεν τον ενημέρωσε προκαταβολικά για την ύπαρξη υψηλού κινδύνου ασφάλειας για τα προσωπικά του δεδομένα, ούτε και του επέτρεψε να έχει δικαίωμα επιλογής αποκλεισμού ανά μήνυμα. Ότι η επίμονη αποστολή των διαφημιστικών μηνυμάτων χωρίς τη συναίνεσή τους, την οποία, κατά το μέρος που προέρχονταν από τρίτους, όφειλε να εμποδίσει η πρώτη εναγόμενη, προκάλεσε στον ίδιο έντονη αναστάτωση, κατά τα ειδικότερα ιστορούμενα στην αγωγή, καθώς μάλιστα η σύζυγός του προσάπτοντάς του αδιαφορία ως προς την επίσπευση της διαδικασίας διακοπής των διαφημιστικών μηνυμάτων, αποχώρησε από τη συζυγική οικία. Με βάση το ανωτέρω ιστορικό ο ενάγων ζήτησε, να αναγνωριστεί η υποχρέωση της πρώτης των εναγομένων, ως παρόχου και της δεύτερης, ως επεξεργαστή, να του καταβάλουν, ως αποζημίωση λόγω ηθικής βλάβης, κατ’ άρθρο 14 του ν. 3471/2006, η δεύτερη εξ αυτών επιπλέον και με τις διατάξεις των άρθρων 914 επ. ΑΚ, το ποσό των 10.000,00€ έκαστη, νομιμότοκα από την επίδοση της αγωγής του και να καταδικαστούν στην καταβολή της δικαστικής του δαπάνης. Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, κρίνοντας την αγωγή ορισμένη και νόμιμη, ερειδόμενη στις διατάξεις των άρθρων 298, 299, 914, 932 ΑΚ, 5, 11, 14 Ν. 3471/2006 και 176, 191 ΚΠολΔ, δέχθηκε αυτή ως και κατ' ουσίαν βάσιμη, κρίνοντας ότι ο ενάγων, παρά την εγγραφή των αριθμών του κινητού και σταθερού του τηλεφώνου στο ειδικό μητρώο εναντίωσης («opt-out») του άρθρου 11 του ν. 3471/2006 και την παρέλευση τριάντα ημερών από αυτήν, δέχθηκε 14 μηνύματα από την πρώτη εναγόμενη και 8 μηνύματα από τη δεύτερη, με μοναδικό σκοπό τη διαφήμιση και προώθηση προϊόντων και υπηρεσιών τους, παρά τη δική του πάγια προφορική εναντίωση προς τούτο και ότι από την εν λόγω αζήτητη ηλεκτρονική επικοινωνία, που έγινε κατά παράβαση των διατάξεων του άρθρου 11 του ν. 3471/2006, υπέστη ηθική βλάβη. Ότι, ειδικότερα, η πρώτη εναγόμενη, ως υπεύθυνη επεξεργασίας, παρέβη τις υποχρεώσεις της σχετικά με την καταχώριση της άρνησης του ενάγοντας στο μητρώο του άρθρου 11 παρ. 2 του Ν. 3471/2006 και τη λήψη των απαιτούμενων μέτρων προκειμένου να εξασφαλίσει τη μη όχληση του συνδρομητή της από διαφημιζόμενες εταιρείες, η δε δεύτερη, δεν έλαβε υπόψην της το παραπάνω μητρώο, στο οποίο ήταν καταχωρημένη η δήλωση του ενάγοντας με την οποία ζητούσε να μην πραγματοποιούνται προς τα τηλέφωνά του κλήσεις για διαφημιστικούς λόγους και παρά το γεγονός ότι είχε παρέλθει το αναγκαίο διάστημα του ενός μήνα από την καταχώριση της ανωτέρω δήλωσης, συγχρόνως δε, προέβαινε σε αποστολή διαφημίσεων με αυτοματοποιημένα μέσα, η οποία επιτρέπεται μόνο κατόπιν ρητής συγκατάθεσης του παραλήπτη (pot-in), που ουδέποτε δόθηκε σε αυτήν από τον ενάγοντα. Με Βάση τις ως άνω παραδοχές το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο αναγνώρισε την υποχρέωση εκάστης των εναγομένων να καταβάλουν στον ενάγοντα, ως αποζημίωση λόγω ηθικής Βλάβης, το ποσό των 10.000,00€, νομιμότοκα από την επίδοση της αγωγής του έως την εξόφληση, ενώ επέβαλε σε βάρος των εναγομένων τα δικαστικά έξοδα του ενάγοντας, ποσού 220,00€. Κατά της απόφασης αυτής παραπονείται τόσο η πρώτη εναγόμενη, με την υπό στοιχείο Β' έφεσή της, όσο και η δεύτερη εναγόμενη, με την υπό στοιχείο Α' έφεσή της, για τους αναφερόμενους στις εφέσεις τους λόγους, που ανάγονται σε εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου και κακή εκτίμηση των αποδείξεων, ζητώντας την εξαφάνισή της, προκειμένου να απορριφθεί η αγωγή του αντιδίκου τους, κατά το μέρος που στρέφεται εναντίον εκάστης εκκαλούσας, αντίστοιχα και να καταδικαστεί ο τελευταίος στη δικαστική τους δαπάνη, αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας.

Το ζήτημα των τηλεφωνικών κλήσεων, για σκοπούς απευθείας προώθησης προϊόντων ή υπηρεσιών και για κάθε είδους διαφημιστικούς σκοπούς, ρυθμίζεται στο άρθρο 11 Ν. 3471/2006, όπου ορίζονται τα σχετικά με τις μη ζητηθείσες επικοινωνίες. Ειδικότερα, στις διατάξεις των παραγράφων 1 και 2 του άρθρου 11 Ν. 3471/2006, όπως αυτό τροποποιήθηκε με τις διατάξεις του άρθρου 16 παρ. 1 και 2 Ν. 3917/2011, ορίζεται ότι· «1. Η χρησιμοποίηση αυτόματων συστημάτων κλήσης συσκευών, ιδίως με χρήση τηλεομοιοτυπίας (φαξ) ή ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, και γενικότερα η πραγματοποίηση μη ζητηθεισών επικοινωνιών με οποιοδήποτε μέσο ηλεκτρονικής επικοινωνίας, χωρίς ανθρώπινη παρέμβαση για σκοπούς απευθείας εμπορικής προώθησης προϊόντων ή υπηρεσιών και για κάθε είδους διαφημιστικούς σκοπούς επιτρέπεται μόνο, αν ο συνδρομητής συγκατατεθεί εκ των προτέρων ρητώς. 2. Δεν επιτρέπεται η πραγματοποίηση μη ζητηθεισών επικοινωνιών (κλήσεων) για τους ανωτέρω σκοπούς, εφόσον ο συνδρομητής έχει δηλώσει προς τον φορέα παροχής της διαθέσιμης στο κοινό υπηρεσίας, ότι δεν επιθυμεί γενικώς να δέχεται τέτοιες κλήσεις. Ο φορέας υποχρεούται να καταχωρίζει δωρεάν τις δηλώσεις αυτές σε ειδικό κατάλογο συνδρομητών ο οποίος είναι στη διάθεση κάθε ενδιαφερομένου». Η ανωτέρω διάταξη είναι σύμφωνη με όσα ορίζονται στο άρθρο 13 της Οδηγίας 2002/58/ΕΚ σχετικά με την επεξεργασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και την προστασία της ιδιωτικής ζωής στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών, όπως αυτή έχει τροποποιηθεί με την Οδηγία 2009/136/ΕΚ, η οποία στην παρ. 3 του ανωτέρω 14 άρθρου αφήνει στη διακριτική ευχέρεια του εθνικού νομοθέτη να ρυθμίσει τις προϋποθέσεις πραγματοποίησης τηλεφωνικών κλήσεων με ανθρώπινη παρέμβαση είτε μετά από προηγούμενη συγκατάθεση (σύστημα «opt-in») είτε με δήλωση αντίρρησης (σύστημα «opt-out»). Το σύστημα «opt-out» έχει ως συνέπεια ότι τα φυσικά ή νομικά πρόσωπα μπορούν να απευθύνουν τις αντιρρήσεις τους, όσον αφορά την επεξεργασία των δεδομένων τους, είτε ειδικά, απευθείας στον υπεύθυνο επεξεργασίας (δηλαδή στο διαφημιζόμενο), ασκώντας το δικαίωμα αντίρρησης ως προς την επεξεργασία προσωπικών δεδομένων, Βάσει του άρθρου 13 Ν. 2472/1997 και ήδη του άρθρου 21 του Γενικού Κανονισμού για την Προστασία Δεδομένων είτε γενικά, μέσω της εγγραφής τους στον ειδικό κατάλογο συνδρομητών του παρόχου που προβλέπει το άρθρο 11 παρ. 2 Ν. 3471/2006 (ΣτΕ 1713/2023, ΣτΕ 1845/2022, ΣτΕ 1451/2021). Ο Νόμος προβλέπει τη δημιουργία Μητρώων («opt-out») σε κάθε πάροχο υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών, ότι δεν επιθυμεί να λαμβάνει τηλεφωνικές κλήσεις για απευθείας εμπορική προώθηση. Ο κάθε πάροχος φέρει, με την προαναφερόμενη διάταξη, την υποχρέωση να τηρεί, με αυτές τις δηλώσεις, Δημόσιο Μητρώο που επιτελεί έναν δημόσιο σκοπό και στο οποίο έχει πρόσβαση όποιος ενδιαφέρεται να το χρησιμοποιήσει για απευθείας εμπορική προώθηση. Βάσει των ανωτέρω, οι πάροχοι έχουν την υποχρέωση: α) να τηρούν το Δημόσιο Μητρώο, που, όπως προαναφέρθηκε, τους ανατέθηκε με την ανωτέρω διάταξη, και β) όταν οι ίδιοι ενεργούν με σκοπό να διαφημίζουν τις υπηρεσίες τους να λαμβάνουν υπόψη το Μητρώο που τηρούν όχι μόνο οι ίδιοι αλλά και κάθε άλλος πάροχος. Έτσι, οι πάροχοι προκειμένου να προβούν νόμιμα σε προωθητικές ενέργειες (για διαφημιστικούς σκοπούς των ιδίων), όπως κάθε διαφημιζόμενος, οφείλουν να ελέγχουν προηγουμένως και τις δύο κατηγορίες αρχείων δηλώσεων, δηλαδή αυτήν που αφορά στους συνδρομητές όλων των παροχών (και του ίδιου) που έχουν δηλώσει ότι δεν επιθυμούν να λαμβάνουν διαφημιστικές κλήσεις γενικά και αποτελεί το σύνολο των επί μέρους μητρώων του άρθρου 11 παρ. 2 Ν. 3471/2006 που θα πρέπει να λαμβάνουν ανά τακτά χρονικά διαστήματα (μηνιαία) από κάθε πάροχο και αυτήν που αναφέρεται στον ίδιο τον πάροχο ειδικά. Οι διαφημιζόμενοι οφείλουν να λαμβάνουν από όλους τους παρόχους επικαιροποιημένα αντίγραφα των μητρώων του άρθρου 11 Ν. 3471/2006 και να εξασφαλίζουν ότι έχουν διαθέσιμες τις δηλώσεις των συνδρομητών που έχουν πραγματοποιηθεί έως τριάντα ημέρες πριν από την πραγματοποίηση της τηλεφωνικής κλήσης. Κατ' εξαίρεση, ως προς την παρ. 1 του άρθρο 11, σύμφωνα με την παρ. 3 αυτού, τα στοιχεία επαφής ηλεκτρονικού ταχυδρομείου που αποκτήθηκαν νομίμως στο πλαίσιο πώλησης προϊόντων ή υπηρεσιών ή άλλης συναλλαγής, μπορούν να χρησιμοποιούνται για την απευθείας προώθηση παρόμοιων προϊόντων ή υπηρεσιών του προμηθευτή ή για την εξυπηρέτηση παρόμοιων σκοπών, ακόμα και όταν ο αποδέκτης του μηνύματος δεν έχει δώσει εκ των προτέρων τη συγκατάθεσή του, υπό την προϋπόθεση ότι του παρέχεται κατά τρόπο σαφή και ευδιάκριτο η δυνατότητα να αντιτάσσεται, με εύκολο τρόπο και δωρεάν, στη συλλογή και χρησιμοποίηση των ηλεκτρονικών του στοιχείων και αυτό κατά τη συλλογή των στοιχείων επαφής, καθώς και σε κάθε μήνυμα, σε περίπτωση που ο χρήστης αρχικά δεν είχε διαφωνήσει σε αυτή τη χρήση. Εξάλλου, με τις διατάξεις του Ν. 3471/2006 (με τις οποίες συμπληρώνεται το προϋπάρχον αυτού νομικό πλαίσιο: άρθρο 2 παρ. 1, 5 παρ. 1, 9 παρ. 1 εδ. 2, 94 και 19 Συντάγματος, 57 ΑΚ κ.λπ) οριοθετείται η έκταση προστασίας των αντιτιθέμενων αγαθών της προσωπικότητας (ως προς την έκφανση της πληροφοριακής αυτοδιάθεσης και ιδιωτικότητας του ατόμου) και της πληροφοριακής ελευθερίας (του δικαιώματος του προσώπου να πληροφορεί και να πληροφορείται), θέτοντας στην άσκηση της τελευταίας συγκεκριμένους περιορισμούς, ώστε να διασφαλίζεται τόσο η προστασία της πληροφοριακής αυτοδιάθεσης και ιδιωτικότητας του φυσικού προσώπου όσο και η ελεύθερη κυκλοφορία (συλλογή - μετάδοση -χρήση) των πληροφοριών που μπορεί ν' αφορούν το φυσικό πρόσωπο, για την ασφάλεια των συναλλαγών και για την εγκαθίδρυση και λειτουργία της εσωτερικής αγοράς. Φορέας της σχετικής αξίωσης για χρηματική ικανοποίηση είναι αυτός που υπέστη άμεσα την ηθική βλάβη, δηλαδή το κατά τις διατάξεις του Ν. 3471/2006 υποκείμενο των προσωπικών δεδομένων (σχετ. ΑΠ 1257/2005), η αξίωση όμως αποζημίωσης λόγω ηθικής βλάβης αυτού με βάση την ανωτέρω διάταξη διαφοροποιείται από τις αντίστοιχες διατάξεις των άρθρων του ΑΚ, που εφαρμόζονται μόνο συμπληρωματικά κατά το μέτρο που δεν αντιτίθενται στο νόμο. Ειδικότερα, με τη διάταξη του άρθρου 14 παρ. 1 και 2 του νόμου αυτού ορίζεται ότι: (παρ. 1). «Φυσικό ή νομικό πρόσωπο που, κατά παράβαση του νόμου αυτού, προκαλεί περιουσιακή βλάβη υποχρεούται σε πλήρη αποζημίωση. Αν προκάλεσε ηθική βλάβη, υποχρεούται σε χρηματική ικανοποίηση», (παρ. 2). «Η κατά το άρθρο 932 Α.Κ. χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης για παράβαση του παρόντος νόμου ορίζεται, κατ' ελάχιστο, στο ποσό των δέκα χιλιάδων (10.000) ευρώ, εκτός αν ζητηθεί από τον ενάγοντα μικρότερο ποσό. Η χρηματική ικανοποίηση επιδικάζεται ανεξάρτητα από την αιτούμενη αποζημίωση για περιουσιακή βλάβη», ενώ με την παρ. 3 του ιδίου άρθρου ορίζεται περαιτέρω ότι «Οι απαιτήσεις του παρόντος άρθρου εκδικάζονται κατά τη διαδικασία των άρθρων 664 έως 676 Κ.Πολ.Δ., ανεξάρτητα από την έκδοση ή μη απόφασης της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα ή της Αρχής Διασφάλισης του Απορρήτου των Επικοινωνιών για τη διαπίστωση παρανομίας ή την άσκηση ποινικής δίωξης».

Με το περιεχόμενο που προεκτέθηκε, η ένδικη αγωγή, κατά το μέρος που στρέφεται κατά της πρώτης εναγόμενης και ήδη εκκαλούσας της υπό στοιχείο Β' έφεσης, ως παρόχου διαθεσίμων στο κοινό υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών σε δημόσια δίκτυα ηλεκτρονικών επικοινωνιών, υπό την έννοια του ν. 3471/2006 και ως υπευθύνου επεξεργασίας των προσωπικών του δεδομένων, τυγχάνει ορισμένη και εν μέρει νόμιμη, καθώς εκτός από την εγγραφή του στον ειδικό κατάλογο συνδρομητών που τηρεί αυτή ως πάροχος και προβλέπεται στην παράγραφο 2 του άρθρου 11 του Ν. 3471/2006, με την οποία δήλωσε την επιθυμία του να μη δέχεται επικοινωνίες με ανθρώπινη παρέμβαση, ήτοι δια τηλεφωνικών κλήσεων, για διαφημιστικούς σκοπούς, ο ενάγων εκθέτει επίσης, κατά τη δέουσα εκτίμηση του περιεχομένου της, ότι έχει επιπλέον ασκήσει το δικαίωμα αντίρρησης ως προς την επεξεργασία των προσωπικών του δεδομένων, Βάσει του άρθρου 21 του ΓΚΠΔ, δηλώνοντας ειδικά προς την πρώτη εναγόμενη ότι δεν επιθυμεί καμία πληροφορία διαφημιστικών ή άλλων προσφορών, μέσω γραπτών μηνυμάτων (ηλεκτρονικού ταχυδρομείου ή είπε) και ότι παρά ταύτα δέχθηκε τα αναφερόμενα στην αγωγή διαφημιστικά - προωθητικά γραπτά μηνύματα (sms και emails). Επίσης, τυγχάνει νόμιμη κατά το μέρος που με αυτήν γίνεται επίκληση της παράβασης της υποχρέωσης της πρώτης εναγόμενης να του παρέχει το δικαίωμα επιλογής αποκλεισμού ανά μήνυμα (άρθρο 11 παρ. 3 ν. 3471/2006). Κατά το μέρος, ωστόσο, που ο ενάγων επιχειρεί να θεμελιώσει την αγωγή του στην αποστολή των εν λόγω διαφημιστικών γραπτών μηνυμάτων παρά την εγγραφή του στο θεσμοθετημένο Μητρώο, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στο άρθρο 11 παρ. 2 του ν. 3471/2006, τυγχάνει μη νόμιμη, καθώς, όπως προεκτέθηκε, με την εν λόγω εγγραφή καθίσταται μη επιτρεπτή μόνον η διενέργεια μη αυτοματοποιημένων κλήσεων προς τον συνδρομητή, εν προκειμένω δε, η ασκούμενη με την αγωγή αξίωση βασίζεται αποκλειστικά σε γραπτά προωθητικά μηνύματα και δεν αφορά σε τηλεφωνικές κλήσεις. Αλλά και κατά το μέρος της με το οποίο ο ενάγων επικαλείται παράλειψη της εναγόμενης παρόχου να λάβει τα κατάλληλα μέτρα, που καθορίζονται με κοινή πράξη της Α.Π.Δ.Π.Χ. και της Α.Δ.Α.Ε., για την αποτροπή της μη ζητηθείσας επικοινωνίας, μέσω προωθητικών μηνυμάτων τρίτων, η αγωγή τυγχάνει επίσης μη νόμιμη, καθώς δεν καθιδρύεται εκ του νόμου υποχρέωση της παρόχου προς παρεμπόδιση περιέλευσης στον συνδρομητή της τέτοιων μηνυμάτων, όπως ο εναγών αβασίμως διατείνεται, χωρίς παράλληλα να αναφέρει συγκεκριμένα τεχνικά μέτρα που όφειλε και μπορούσε αυτή να λάβει, αλλά ούτε και να αναφέρει συγκεκριμένη -θετική- συμπεριφορά της εναγόμενης παρόχου, όπως για παράδειγμα διαβίβαση εκ μέρους της των προσωπικών του δεδομένων προς τρίτους, που να συνδέεται αιτιωδώς με τη λήψη της μη ζητηθείσας επικοινωνίας από τρίτες διαφημιζόμενες επιχειρήσεις.

Κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω, το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, που έκρινε την αποστολή των επίδικων μηνυμάτων παράνομη για τον λόγο ότι ο ενάγων είχε εγγράφει στο ειδικό μητρώο εναντίωσης του άρθρου 11 και είχε παρέλθει διάστημα τριάντα ημερών από την εγγραφή του, κρίνοντας ειδικότερα όσον αφορά την πρώτη εναγόμενη ότι ευθύνεται προς αποζημίωσή του λόγω παραβίασης της υποχρέωσης των νομίμων υποχρεώσεών της σχετικά με την καταχώρηση της άρνησής του στο μητρώο του άρθρου 11 παρ. 2 ν. 3471/2006 και τη λήψη μέτρων προκειμένου να εξασφαλίσει τη μη όχληση του συνδρομητή της από διαφημιζόμενες εταιρείες, δεχόμενο την αγωγή καταρχήν ως νόμιμη κατά το μέρος της αυτό και ακολούθως ως και κατ’ ουσίαν βάσιμη, προέβη σε εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή των παρ. 2 και 5 του άρθρου 11 του ν. 3471/2006, κατά παραδοχήν του σχετικού (πρώτου) λόγου της υπό στοιχείο Β’ έφεσης, με τον οποίο η εκκαλούσα - πρώτη εναγόμενη, παραπονείται για εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή των ως άνω διατάξεων, που εξετάζεται εξάλλου και αυτεπαγγέλτως από το Δικαστήριο, χωρίς την προβολή ειδικού παραπόνου, λόγω του μεταβιβαστικού αποτελέσματος της εφέσεως (άρθρο 522 ΚΠολΔ). Μετά ταύτα, πρέπει η έφεση αυτή να γίνει δεκτή κατ’ ουσίαν, να επιστραφεί το παράβολό της στην εκκαλούσα, να εξαφανιστεί η εκκαλουμένη κατά το κεφάλαιο που αφορά στην αγωγή που στρέφεται εναντίον της πρώτης εναγόμενης και να κρατηθεί από το Δικαστήριο τούτο κατά το μέρος της αυτό η αγωγή, η οποία τυγχάνει νόμιμη, ως προς τις προαναφερόμενες βάσεις της, ερειδόμενη στις διατάξεις των άρθρων 1,2,3,4, 11 παρ. 1,3 και 14 του ν. 3471/3006, 21, 82 του ΓΚΠΔ (με ημερομηνία έναρξης ισχύος 25.05.2018), 57, 59, 932 ΑΚ, προς κατ' ουσίαν εκδίκαση. Κατά το μέρος δε που στρέφεται εναντίον της δεύτερης εναγόμενης και ήδη εκκαλούσας της υπό στοιχείο Α’ έφεσης, η αγωγή τυγχάνει μη νόμιμη κατά το μέρος που ο ενάγων επιχειρεί να θεμελιώσει το παράνομο της εκ μέρους της αποστολής γραπτών μηνυμάτων στο κινητό του τηλέφωνο και στη θυρίδα του ηλεκτρονικού του ταχυδρομείου, στην εγγραφή του στο Μητρώο του άρθρου 11 παρ. 2 του ν. 3471/2006, για τον προαναφερόμενο λόγο, ήτοι διότι η εγγραφή στο μητρώο αυτό έχει ως συνέπεια την απαγόρευση προωθητικών κλήσεων με ανθρώπινη παρέμβαση στον δηλωθέντα αριθμό και όχι την αποστολή γραπτών μηνυμάτων, όπως εν προκειμένω. Συνεπώς, το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, που δέχθηκε ότι στοιχειοθετείται παράνομη συμπεριφορά της δεύτερης εναγόμενης, λόγω του ότι απέστειλε στον ενάγοντα τα επίδικα μηνύματα, μη λαμβάνοντας υπόψην της το παραπάνω Μητρώο στο οποίο ήταν καταχωρημένη η δήλωσή του με την οποία ζητούσε να μην πραγματοποιούνται προς τα τηλέφωνά του κλήσεις για διαφημιστικούς λόγους και παρά το γεγονός ότι είχε παρέλθει ένας μήνας από την καταχώρηση της δήλωσής του αυτής, δεχόμενο την αγωγή ως νόμιμη κατά το μέρος της αυτό και ακολούθως, ως κατ’ ουσίαν βάσιμη, έσφαλε κατά την ερμηνεία και εφαρμογή της παρ. 2 του άρθρου 11 του ν. 3471/2006, χωρίς, ωστόσο, να συντρέχει στο σημείο αυτό λόγος για την εξαφάνιση της εκκαλούμενης απόφασης κατά το προσβαλλόμενο ως άνω κεφάλαιο που αφορά στη δεύτερη εναγόμενη, καθώς αυτό στηρίζεται, κατ’ επάλληλη αιτιολογία, και στην εκ μέρους της τελευταίας παράβαση της παρ. 1 του ίδιου άρθρου, ήτοι σε διενέργεια αζήτητης επικοινωνίας χωρίς την προηγούμενη συγκατάθεση του ενάγοντας. Η αγωγή τυγχάνει εξάλλου παραδεκτή κατά το μέρος που στρέφεται κατά της δεύτερης εναγόμενης διαφημιζόμενης εταιρείας, ως υπευθύνου επεξεργασίας, με Βάση την ευθύνη της για τη λήψη της προηγούμενης συγκατάθεσης («opt-in») του αποδέκτη της επικοινωνίας ενάγοντoς, κατ’ άρθρο 11 παρ. 1 του νόμου 3471/2006, απορριπτομένου, ως αβάσιμου του πρώτου λόγου της έφεσής της, με τον οποίον παραπονείται διότι το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, κατ’ εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου, δεν δέχθηκε τον ισχυρισμό της περί ελλείψεως παθητικής νομιμοποίησης.

Από την επανεκτίμηση των ενόρκων καταθέσεων των μαρτύρων …, που εξετάστηκαν στο ακροατήριο του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου επιμελεία του ενάγοντας -εφεσίβλητου και της πρώτης εναγόμενης - εκκαλούσας, αντίστοιχα και περιέχονται στα ταυτάριθμα με την εκκαλουμένη πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης, όλων, ανεξαιρέτως, των εγγράφων, που επικαλέστηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι ενώπιον του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, τα οποία προσκομίζουν εκ νέου με επίκληση ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου και από την προσκομιζόμενη με επίκληση από τη δεύτερη εναγόμενη και ήδη εκκαλούσα, υπ’ αρ. ./13.07.2020 ένορκη Βεβαίωση ενώπιον του Ειρηνοδίκη Αθηνών, που δόθηκε κατόπιν νόμιμης και εμπρόθεσμης κλήτευσης του ενάγοντας, όπως προκύπτει από την υπ’ αρ. ./08.07.2020 έκθεση επίδοσης της Δικαστικής Επιμελήτριας της περιφέρειας του Εφετείου Αθηνών, με έδρα το Πρωτοδικείο Αθηνών, …, αποδεικνύονται τα ακόλουθα ουσιώδη πραγματικά περιστατικά· ο ενάγων, δικηγόρος του Δ.Σ. Αθηνών, τυγχάνει τουλάχιστον από το έτος 2017 συνδρομητής της εναγόμενης ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία «COSMOTE ΚΙΝΗΤΕΣ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΕΣ Α.Ε.», που ήδη συγχωνεύθηκε δι’ απορροφήσεως στην εταιρεία «Οργανισμός Τηλεπικοινωνιών της Ελλάδος Α.Ε.», με την οποία είχε συνάψει σύμβαση σταθερής και κινητής τηλεφωνίας και σύνδεσης με το διαδίκτυο, αποκτώντας τον αριθμό 6977173113 και 2106143533, κινητής και σταθερής τηλεφωνικής σύνδεσης, αντίστοιχα. Κατόπιν σχετικών αιτήσεων του ενάγοντας προς την πρώτη εναγόμενη πάροχο ηλεκτρονικών επικοινωνιών, ο αριθμός του κινητού του τηλεφώνου, όσο και αυτός της συζύγου του, εντάχθηκαν, στις 10.07.2018, στο Μητρώο του άρθρου 11 ν. 3471/2016 (μητρώο «opt-out»), ενώ στις 23.07.2018 εντάχθηκε στο ίδιο Μητρώο και ο αριθμός του σταθερού τηλεφώνου της κατοικίας τους. Με τον τρόπο αυτό η εναγόμενη ικανοποίησε το σχετικό αίτημα του ενάγοντας, για την καταχώριση στο σχετικό Μητρώο, συμμορφούμενη στη νόμιμη υποχρέωσή της, ενημερώνοντας μάλιστα με τρόπο ρητό και σαφή τον ενάγοντα ότι η εν λόγω καταχώριση γίνεται προκειμένου να Μ δέχεται στους συγκεκριμένους αριθμούς τηλεφωνικές κλήσεις για προωθητικούς και διαφημιστικούς σκοπούς, όπως αποδεικνύεται από τις, από 21.09.2018 και 24.09.2018, επιστολές του αρμοδίου υπαλλήλου της Δ/νσης Εξυπηρέτησης Πελατών, …, από το κείμενο της αίτησης του ενάγοντας για την ένταξη στο ως άνω Μητρώο, στο οποίο υπάρχει σχετικό πεδίο ενημέρωσης ως προς τις συνέπειες ένταξης στο Μητρώο, όπως και από το απομαγνητοφωνημένο περιεχόμενο της τηλεφωνικής συνομιλίας του ενάγοντας με αρμόδια υπάλληλο της εναγόμενης παρόχου. Στις 08.11.2018, όπως συνομολογεί η πρώτη εναγόμενη, ο ενάγων κατόπιν σχετικού αιτήματός του, ενεγράφη στο «anonymous flag» ασκώντας ουσιαστικά το δικαίωμα εναντίωσης, που του παρέχει το άρθρο 21 του ΓΚΠΔ, προκειμένου να εξαιρεθεί από κάθε είδους προωθητικές ενέργειες της πρώτης εναγόμενης με κάθε άλλο, πέραν των κλήσεων με ανθρώπινη παρέμβαση, μέσο (sms, email κ.λπ) πρώτη εναγόμενη, η οποία ως πάροχος ηλεκτρονικών επικοινωνιών, είχε στη διάθεσή της τα στοιχεία επαφής του ενάγοντος, για τους σκοπούς λειτουργίας της μεταξύ τους σύμβασης, αλλά και για την απευθείας προώθηση παρόμοιων υπηρεσιών, απέστειλε στον ενάγοντα, κατά το επίδικο χρονικό διάστημα, διάφορα μηνύματα (sms) στο κινητό του τηλέφωνο και e-mails στην ηλεκτρονική του διεύθυνση …@gmail.com. Σύμφωνα με την παρ. 3 του άρθρου 11 του ν. 3471/2006, η οποία θεσπίζει εξαίρεση στην κατά την παρ. 1 υποχρέωση προηγούμενης συγκατάθεσης του παραλήπτη «Τα στοιχεία επαφής ηλεκτρονικού ταχυδρομείου που αποκτήθηκαν νομίμως, στο πλαίσιο της πώλησης προϊόντων ή υπηρεσιών ή άλλης συναλλαγής, μπορούν να χρησιμοποιούνται για την απευθείας προώθηση παρόμοιων προϊόντων ή υπηρεσιών του προμηθευτή ή για την εξυπηρέτηση παρόμοιων σκοπών, ακόμη και όταν ο αποδέκτης του μηνύματος δεν έχει δώσει εκ των προτέρων τη συγκατάθεση του, υπό την προϋπόθεση ότι του παρέχεται κατά τρόπο σαφή και ευδιάκριτο η δυνατότητα να αντιτάσσεται, με εύκολο τρόπο και δωρεάν, στη συλλογή και χρησιμοποίηση των ηλεκτρονικών του στοιχείων, και αυτό κατά τη συλλογή των στοιχείων επαφής, καθώς και σε κάθε μήνυμα, σε περίπτωση που ο χρήστης αρχικά δεν είχε διαφωνήσει σε αυτή τη χρήση». Ενόψει τούτου, η πρώτη εναγόμενη δύνατο, έως τις 08.11.2018, να αποστέλλει στον ενάγοντα σύντομα γραπτά μηνύματα, sms, e-mails, υπό την προϋπόθεση όμως να δίνεται η δυνατότητα στον τελευταίο να αντιταχθεί με εύκολο τρόπο και σε κάθε μήνυμα στην περαιτέρω αποστολή τέτοιων μηνυμάτων, την οποία ο ενάγων ισχυρίζεται με την αγωγή του ότι δεν του παρείχε η πρώτη εναγόμενη. Ειδικότερα, όσον αφορά τα επικαλούμενα με την αγωγή γραπτά μηνύματα, που αποτελούν και τις επίδικες παραβάσεις, οριοθετώντας το αντικείμενο της δίκης, πρέπει να σημειωθούν τα ακόλουθα: τα υπό στοιχεία 1 και 2 ουδόλως προσκομίζονται από τον ενάγοντα και συνεπώς δεν αποδεικνύεται η αποστολή και το περιεχόμενο αυτών, ενώ όσον αφορά τα υπό στοιχεία 3, 13 και 28 μηνύματα από την εφαρμογή «My cosmote» (το πρώτο αφορά προώθηση αγοράς «calling tunes», το δεύτερο διαφημιστικό μήνυμα της «Spotawheel» με αντικείμενο την εμπορία μεταχειρισμένων αυτοκινήτων το τρίτο της ιστοσελίδας πώλησης επώνυμων brands «koolfly.com»), προσκομίζονται αποσπασματικά, αφού το κείμενο αυτών διακόπτεται στη φράση «ΓΙΑ ΝΑ ....», με αποτέλεσμα να μην καθίσταται εφικτός ο έλεγχος του εάν με αυτά παρεχόταν στον ενάγοντα το δικαίωμα επιλογής αποκλεισμού ανά μήνυμα, υπό τους όρους του άρθρου 11 παρ. 3 του ν. 3471/2006 του άνω νόμου. Όσον αφορά το υπό στοιχείο 35 sms, που αφορά προωθητικά μήνυμα για ασφάλιστρα αυτοκινήτου, προκύπτει από το περιεχόμενό του ότι περιέχει σύνδεσμο, τον οποίον αν επιλέξει ο παραλήπτης έχει τη δυνατότητα αποκλεισμού αυτής της προέλευσης sms, όπως Ισχυρίστηκε η εναγόμενη και δεν αμφισβητεί ειδικώς ο ενάγων -εφεσίβλητος. Όσον αφορά το προσκομιζόμενο sms στο οποίο αναγράφεται «για να έχετε data βρέξει χιονίσει ενεργοποιήστε τώρα............» αυτό προσκομίζεται επίσης αποσπασματικά και δεν προκύπτει ο χρόνος αποστολής του, ούτε και αντιστοιχεί σε κάποιο εκ των επικαλούμενων με την αγωγή μηνυμάτων, τέτοια δε έλλειψη αντιστοίχισης υφίσταται και για τα λοιπά προσκομιζόμενα μηνύματα. Όσον αφορά τα emails που έλαβε ο ενάγων από την πρώτη εναγόμενη (εκτός από τα emails της Cosmote TV και DoublePlay των οποίων αποστολέας ήταν ο ΟΤΕ) δεν προσκομίζεται το περιεχόμενο αυτών ώστε να διαπιστωθεί εάν αυτά περιλάμβαναν δυνατότητα διαγραφής του αποδέκτη. Για το χρονικό διάστημα από 09.11.2018 έως και 05.12.2018, ήτοι μετά την άσκηση του δικαιώματος εναντίωσης του ενάγοντος σε κάθε προωθητική ενέργεια της πρώτης εναγόμενης γίνεται επίκληση με την αγωγή των υπό στοιχεία 37, 39 και 40 emails της Cosmote, για προσφορά δωρεάν ΜΒ, τα οποία καταρχήν δεν έχουν διαφημιστικό χαρακτήρα, αφού ενημερώνουν για δωρεάν παροχή στο πλαίσιο της υφιστάμενης συμβατικής σχέσης των μερών, προσέτι δε ουδόλως προσκομίζονται.

Κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω ο ενάγων δεν ανταποκρίθηκε στο βάρος απόδειξης των αγωγικών ισχυρισμών του, περί παράνομης αποστολής σύντομων ηλεκτρονικών μηνυμάτων χωρίς τη δυνατότητα επιλογής αποκλεισμού ανά μήνυμα, αλλά και περί αποστολής οιουδήποτε διαφημιστικού μηνύματος από την πρώτη εναγόμενη μετά την άσκηση του ως άνω δικαιώματος εναντίωσης, απορριπτομένης συνεπώς της αγωγής του κατά το μέρος που στρέφεται κατά της πρώτης εναγόμενης, ως κατ’ ουσίαν αβάσιμης. Περαιτέρω, σε σχέση με την υπό στοιχείο Α’ έφεση, αποδείχθηκε ότι ο εφεσίβλητος αιτήθηκε, στις 05.09.2013, το άνοιγμα καταθετικού λογαριασμού στην εκκαλούσα τραπεζική εταιρεία υπό την τότε επωνυμία «Τράπεζα Eurobank Ergasias Α.Ε.», στο πλαίσιο του οποίου η τελευταία προέβη στη συλλογή (απλών) προσωπικών του δεδομένων, όπως όνομα, επώνυμο, όνομα πατρός, όνομα μητρός, αριθμό ταυτότητας, ΑΦΜ, αριθμό κινητού και σταθερού τηλεφώνου κ.α.. Δια του σχετικού εντύπου της αίτησής του ο εφεσίβλητος δήλωσε ότι ενημερώθηκε σχετικά με την επεξεργασία των προσωπικών του δεδομένων σύμφωνα με το σχετικό κείμενο που υπήρχε στο Κεφάλαιο 1 των ΓΟΣ που του υποδείχθηκε ειδικά, καθώς και ότι παρέλαβε αντίγραφο της αίτησης και των ΓΟΣ, τους οποίους κατανόησε και αποδέχεται. Στην εν λόγω αίτηση υφίστατο πεδίο παροχής συγκατάθεσης για την επεξεργασία προσωπικών δεδομένων, με δυνατότητα σημείωσης αρνητικής επιλογής (δεν συναινώ). Επίσης ο εφεσίβλητος υπέβαλε στην εκκαλούσα τις από 02.06.2015 και 06.06.2017 αιτήσεις χορήγησης χρεωστικής κάρτας, επί των οποίων εκδόθηκαν οι με αριθμούς . και . χρεωστικές κάρτες MASTERCARD. Στις ανωτέρω αιτήσεις υπήρχε επίσης η επιλογή της επισήμανσης ότι δεν συναινεί στη χρήση των προσωπικών του δεδομένων, με σκοπό, μεταξύ άλλων, την προώθηση τραπεζικών υπηρεσιών, μέσω σταθερής ή κινητής τηλεφωνίας ή και ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. Εν συνεχεία δυνάμει της από 05.04.2017 Σύμβασης Πλαισίου για τις υπηρεσίες πληρωμών, που συνήφθη μεταξύ του εφεσίβλητου και της εκκαλούσας, ο τελευταίος παρείχε εκ νέου τα απλά προσωπικά του δεδομένα μεταξύ των οποίων και τη διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. Όπως δε αποδεικνύεται από την ένορκη βεβαίωση της …, υπαλλήλου του Τμήματος Λειτουργικών Κινδύνων της εκκαλούσας, από τις 23.08.2018 δόθηκε η δυνατότητα στους πελάτες της Τράπεζας, να διαφωνήσουν ή να συμφωνήσουν, στο ακόλουθο περιεχόμενο που εμφανιζόταν στην οθόνη των ΑΤΜ της πριν την πραγματοποίηση οποιοσδήποτε συναλλαγής «η Eurobank σύμφωνα με τις διατάξεις του Γενικού Κανονισμού για την Προστασία Δεδομένων (GDPR) σας έχει ενημερώσει και μέσω της ιστοσελίδας της eurobank.gr για την επεξεργασία των προσωπικών σας δεδομένων. Στο πλαίσιο αυτό ζητάμε τη σύμφωνη γνώμη σας για να χρησιμοποιήσουμε τα προσωπικά σας δεδομένα με σκοπό να σας ενημερώνουμε με έντυπα, ηλεκτρονικά μέσα ή τηλεφωνικά για νέα, πέραν αυτών που έχετε λάβει κάθε φορά, προϊόντα και υπηρεσίες, που ταιριάζουν στις ανάγκες σας, στις συναλλακτικές σας συνήθειες και στα συμφέροντάς σας. Η ενημέρωση αφορά προτάσεις της Eurobank, των εταιρειών του Ομίλου Eurobank ή επιχειρήσεων που συνεργάζονται με την Eurobank. Όπως δε βεβαίωσε η ως άνω υπάλληλος και δεν αμφισβήτησε ο εφεσίΒλητος, σύμφωνα με τα αρχεία του συστήματος της εκκαλούσας, ο τελευταίος, την 01.10.2018 και ώρα 18.21, δήλωσε σε ΑΤΜ Καταστήματος της Τράπεζας αποδοχή αποστολής ενημερώσεων, επιλέγοντας την ένδειξη «Συμφωνώ» παρέχοντας έτσι και με θετικό τρόπο τη συγκατάθεσή του για τη χρήση των απλών προσωπικών του δεδομένων για τους ανωτέρω σκοπούς. Επομένως, τα επικαλούμενα με την αγωγή μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου που έλαβε από την εκκαλούσα, κοινοποιήθηκαν σε αυτόν μετά την προηγούμενη συγκατάθεσή του, σύμφωνα με τους όρους του άρθρου 11 παρ. 1 του ν. 3471/2006, η οποία το πρώτον ανακλήθηκε στις 21.11.2018, οπότε κοινοποίησε στην εκκαλούσα ηλεκτρονικό μήνυμα με αίτημα την εξαίρεσή του από μελλοντικές προωθητικές ενέργειες της Τράπεζας, αν και η τελευταία αυτή ενέργεια του ενάγοντας δεν αναφέρεται στην αγωγή του. Σε κάθε δε περίπτωση ο εφεσίβλητος δεν προσκόμισε το περιεχόμενο των επίδικων e-mails ώστε να προκύπτει εάν αυτά περιλάμβαναν δυνατότητα διαγραφής του αποδέκτη, κατά τους όρους της παρ. 3 του ως άνω άρθρου. Οι επικαλούμενες με την αγωγή προσφορές «Eurobank POS», στις 22.11.2018 και 24.11.2018, ήτοι μετά την ανάκληση της συγκατάθεσης του ενάγοντας και της άσκησης του δικαιώματος εναντίωσής του στις ως άνω προωθητικές ενέργειες της εκκαλούσας, που αποτελούν διαφημιστικά μηνύματα της Τράπεζας, τα οποία προβάλλονται μέσω GoogleAds, καταρχήν δεν θεμελιώνονται σε σχετική ιστορική και νομική βάση της αγωγής (για άσκηση του δικαιώματος εναντίωσης ειδικά προς τη δεύτερη εναγόμενη), σε κάθε δε περίπτωση φέρονται ότι εμφανίστηκαν εντός ευλόγου διαστήματος από την ως άνω εναντίωση του ενάγοντος.

Κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω, το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, το οποίο έκρινε μεταξύ άλλων ότι η εκκαλούσα - δεύτερη εναγόμενη προέβαινε σε παράνομη αποστολή διαφημίσεων με αυτοματοποιημένα μέσα, χωρίς τη ρητή συγκατάθεση του παραλήπτη (opt-in), έσφαλε κατά την εκτίμηση των αποδείξεων που εισφέρθηκαν ενώπιόν του, κατά παραδοχή του σχετικού λόγου της υπό στοιχείο Α' έφεσης, ως και κατ’ ουσίαν βάσιμου. Μετά ταύτα πρέπει η έφεση αυτή να γίνει δεκτή και κατ’ ουσίαν, να επιστραφεί το παράβολο της έφεσης στην εκκαλούσα, να εξαφανιστεί η εκκαλουμένη και κατά το κεφάλαιο που αφορά στην αγωγή κατά το μέρος που στρέφεται κατά της δεύτερης εναγόμενης και αφού κρατηθεί η αγωγή κατά το μέρος της αυτό προς εκδίκαση από το Δικαστήριο τούτο, να απορριφθεί ως κατ’ ουσίαν αβάσιμη. Τέλος, τα δικαστικά έξοδα των διαδίκων, αμφοτέρων των εφέσεων, πρέπει να συμψηφιστούν, στο σύνολό τους, και για τους δύο βαθμούς δικαιοδοσίας, λόγω του δυσερμηνεύτου των κανόνων δικαίου που εφαρμόστηκαν (179, 183, 191 παρ. 2 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΣΥΝΕΚΔΙΚΑΖΕΙ τις με αρ. κατ. ././2022 (Α’) και ././2022 (Β') εφέσεις, αντιμωλία των διαδίκων.

ΔΕΧΕΤΑΙ την υπό στοιχείο Α' έφεση κατά το τυπικό και ουσιαστικό της μέρος.

ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την επιστροφή του παράβολου της στην εκκαλούσα.

ΔΕΧΕΤΑΙ την υπό στοιχείο Β' έφεση κατά το τυπικό και ουσιαστικό της μέρος.

ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την επιστροφή του παράβολου της στην εκκαλούσα.

ΕΞΑΦΑΝΙΖΕΙ την υπ' αριθμόν 532/2020 απόφαση του Ειρηνοδικείου Αθηνών.

ΔΙΑΚΡΑΤΕΙ την υπ’ αρ. κατ. ././2018 αγωγή και τη δικάζει κατ’ ουσίαν.

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την αγωγή.

ΣΥΜΨΗΦΙΖΕΙ τη δικαστική δαπάνη των διαδίκων, αμφοτέρων των εφέσεων, και για τους δύο Βαθμούς δικαιοδοσίας.

Κρίθηκε, αποφασίστηκε και δημοσιεύτηκε στην Αθήνα, σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 27 Φεβρουάριου 2026, χωρίς την παρουσία των διαδίκων και των πληρεξουσίων αυτών δικηγόρων.

Η ΔΙΚΑΣΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ