ΤΡΑΠΕΖΑ ΝΟΜΙΚΩΝ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ «ΙΣΟΚΡΑΤΗΣ»

ΜΠρ(Ασφ.Μ.)Καλαβρύτων 23/2026

Ασφαλιστικά μέτρα προσβολής προσωπικότητας. Στοιχείο ορισμένου αίτησης. Αοριστία Δικογράφου.

ΑΡΙΘΜΟΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ: 23/2026

ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΧΑΪΑΣ

ΠΑΡΑΛΛΗΛΗ ΕΔΡΑ ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΜΕΤΡΩΝ

ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΧΑΪΑΣ ΠΑΡΑΛΛΗΛΗ ΕΔΡΑ ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ

Αποτελούμενο από τη δικαστή Αγγελική Γασπαράτου, Πρωτόδικη, η οποία ορίστηκε από τη Διευθύνουσα το Πρωτοδικείο Αχαΐας, Πρόεδρο Πρωτοδικών.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 28-1-2026, χωρίς τη σύμπραξη Γραμματέα, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αιτούντος: … ο οποίος παραστάθηκε μετά της πληρεξούσιας δικηγόρου του Βασιλικής Μιχαλοπούλου, που κατέθεσε έγγραφο σημείωμα ισχυρισμών.

Του καθ’ ου η αίτηση: … ο οποίος παραστάθηκε μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου του Παναγιώτη Κουρή, που κατέθεσε έγγραφο σημείωμα ισχυρισμών.

Ο αιτών ζητεί να γίνει δεκτή η από 27-08-2025 αίτηση λήψης ασφαλιστικών μέτρων, που κατατέθηκε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου τούτου με αριθμό … και προσδιορίστηκε για τη δικάσιμο της 29-10-2025 και κατόπιν αναβολών για τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας, κατά την οποία η υπόθεση εκφωνήθηκε από το έκθεμα και οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται ανωτέρω.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης, οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων ανέπτυξαν τους ισχυρισμούς τους και ζήτησαν να γίνουν δεκτοί.

ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΚΑΤΑ ΤΟ ΝΟΜΟ

I. Κατ’ άρθρο 216 παρ. 1 ΚΠολΔ η αγωγή, εκτός από τα στοιχεία που ορίζονται στα άρθρα 118 ή 117 του ως άνω νόμου, πρέπει να περιέχει: α) σαφή έκθεση των γεγονότων που θεμελιώνουν, σύμφωνα με τον νόμο, την αγωγή και δικαιολογούν την άσκησή της από τον ενάγοντα κατά του εναγομένου, β) ακριβή περιγραφή του αντικειμένου της διαφοράς, γ) ορισμένο αίτημα. Ούτως για να θεωρηθεί οποιαδήποτε αγωγή σαφής και ορισμένη, πρέπει να περιέχει σαφή και όχι ενδοιαστική έκθεση όλων των συγκεκριμένων περιστατικών που είναι παραγωγικά του επιδίκου δικαιώματος ειδικώτερα, η ακριβής περιγραφή του αντικειμένου της διαφοράς συνάπτεται με την υποβολή ορισμένου αιτήματος και αποσκοπεί να καταστήσει δυνατή την ταυτότητα αυτού (Βαθρακοκοίλη, ΚΠολΔ 1996, άρθρο 216 αριθ. 3, σελ. 1102, 1103, ΑΠ 346/1988 ΝοΒ 37, 252). Η έλλειψη ή η ασαφής αναφορά των ανωτέρω, ήτοι η αοριστία της αγωγής, ερευνάται αυτεπαγγέλτως υπό του δικαστηρίου, διότι ανάγεται στην προδικασία που αφορά τη δημόσια τάξη (ΑΠ 438/2001 ΕλΔ 43,381, ΑΠ 1363/1997 ΕλΔ 39,325, ΑΠ 412/1986 ΕλΔ 28, 440, ΑΠ 915/1980 ΝοΒ 29. 296), Επί διεκδικητικής αγωγής ακινήτου (άρθρο 1094 ΑΚ), ο ενάγων οφείλει να περιγράφει το επίδικο ακίνητο, εκθέτοντας με λεπτομέρεια τη θέση, την έκταση, την ιδιότητα ως οικόπεδο, αγρός, κτίριο κτλ. και τα όριά του, ώστε να μη γεννάται αμφιβολία για την ταυτότητά του (ΑΠ 491/1995 ΕλΔ 37,317, ΑΠ 1296/1983 ΝοΒ 32,1028, ΑΠ 66/1981 ΝοΒ 29,1258, ΕφΠειρ 889/1996 ΕλΔ 39,599). Όταν το διεκδικούμενο ακίνητο φέρεται στην αγωγή ως τμήμα μεγαλυτέρου ακινήτου, ο ενάγων έχει υποχρέωση, εκτός από την έκταση του διεκδικούμενου αυτού τμήματος, να προσδιορίσει τη θέση του μέσα στο μεγαλύτερο ακίνητο, ούτως ώστε, να είναι δυνατόν στον εναγόμενο να αντιτάξει άμυνα περί συγκεκριμένου (και όχι ασαφούς) επιδίκου αντικειμένου, στο δικαστήριο δε να τάξει το κατάλληλο θέμα αποδείξεως και να εκδώσει απόφαση δεκτική εκτελέσεως (Κ. Παπαδοπούλου, Αγωγές Εμπραγμάτου Δικαίου, έκδ. 1989, παρ. 103, ΑΠ 560/1979 ΝοΒ 27,1599, ΕφΑΘ 2722/1996 Αρμ. ΝΑ' 348). Το βάρος αυτό του ενάγοντος, ήτοι το να προσδιορίσει το αντικείμενο περί του οποίου ζητεί έννομη προστασία, δεν μπορεί να μετατεθεί με οποιαδήποτε νομική αιτία ούτε στο στάδιο της αποδείξεως, δηλαδή στους μάρτυρες, τους πραγματογνώμονες κλπ. ούτε πολύ περισσότερο στο δικαστήριο, ώστε το τελευταίο να αποφανθεί ποιο θεωρεί ο ενάγων ως επίδικο, ή πράγμα ισοδύναμο, για ποιο δικαίωμα ο ενάγων ζητεί προστασία (ΕφΠειρ 239/1998 ΕλΔ 39,887). Η αοριστία αυτή δεν μπορεί να θεραπευθεί με τις προτάσεις ή με παραπομπές σε άλλα έγγραφα ή σχεδιαγράμματα (ΑΙΙ 1296/1983 ό.π., ΑΠ 915/1980 ό.π., ΕφΑθ 910/1995 ΕλΔ 38, 916, ΕφΘεσ 278/1990 ΕλΔ 31,1309), εάν δεν προσαρτώνται στην αγωγή.

Δηλαδή η περιγραφή του ακινήτου μπορεί να γίνει και με την αποτύπωσή του σε ενσωματωμένο στο δικόγραφο της αγωγής τοπογραφικό διάγραμμα υπό κλίμακα (ΑΠ 712/1993 ΕλΔ 36, 1993, ΕφΑθ 272/1996 ό.π., ΕφΠειρ 889/1996 ό.π.). Τα ίδια για την ταυτότητα του νομικού λόγου, ισχύουν και επί αναγνωριστικής της κυριότητας αγωγής (ΑΠ 45/1997 ΝοΒ 46, 777, ΕφΑθ 6600/2004 ΕλΔνη 2005,498, ΕφΔωδ 92/2007, ΕφΑθ 6600/2004 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ), αλλά και επί της αγωγής για την άρση της προσβολής της προσωπικότητας (άρθρ. 57 ΑΚ), όταν η τελευταία (προσβολή) συνίσταται σε αποβολή από την χρήση ή διατάραξη της χρήσης κοινόχρηστου πράγματος.

II. Περαιτέρω, από τη διάταξη του άρθρου 682 παρ. 1 ΚΠολΔ, προκύπτει ότι, για να ληφθούν ασφαλιστικά μέτρα, πρέπει να υπάρχει «επείγουσα περίπτωση» ή «επικείμενος κίνδυνος», προς αποτροπή του οποίου να κατατείνει το ζητούμενο ασφαλιστικό μέτρο, καθώς και να πιθανολογείται η ύπαρξη δικαιώματος, για την προστασία του οποίου επιδιώκεται το ασφαλιστικό μέτρο. Τούτο διότι η δικαστική προστασία που παρέχεται με τη μορφή των ασφαλιστικών μέτρων, έχει ως σκοπό την εξασφάλιση του δικαιώματος ή τη ρύθμιση της κατάστασης, μέχρι να εκδοθεί οριστική απόφαση κατά τη διαγνωστική δίκη, που εκκρεμεί ή που πρόκειται να ανοιχθεί, όπως και την αποφυγή βλαβών, οι οποίες είναι ενδεχόμενο να επέλθουν κατά τον χρόνο που απαιτείται να περάσει για τη διεξαγωγή της διαγνωστικής δίκης ή της αναγκαστικής εκτέλεσης, ούτως ώστε να εξασφαλισθεί στο μέλλον ο τελικός σκοπός αυτών. Επείγουσα περίπτωση νοείται εκείνη, που χρειάζεται άμεση ρύθμιση με δικαστική παρέμβαση, όπως συμβαίνει όταν η πάροδος του χρόνου μέχρι την άσκηση της τακτικής αγωγής πρόκειται να φέρει ουσιώδη βλάβη οποιοσδήποτε εκτάσεως στην υλική φύση του αντικειμένου, ενώ επικείμενος κίνδυνος υπάρχει όταν η απειλούμενη βλάβη από στιγμή σε στιγμή επικρέμεται επί του πράγματος ή των διαδίκων. Για το ορισμένο της αίτησης λήψεως ασφαλιστικών μέτρων, ως προς την προϋπόθεση της συνδρομής επικειμένου κινδύνου ή επείγουσας περίπτωσης, πρέπει σε αυτήν να γίνεται, έστω και συνοπτικά, αναφορά των πραγματικών περιστατικών που πιθανολογούν τη συνδρομή του επικείμενου κινδύνου ή της επείγουσας περίπτωσης και δεν αρκεί η αναφορά στη στερεότυπη διατύπωση του νόμου, αλλά απαιτείται παράθεση συγκεκριμένων, έστω και συνοπτικώς, περιστατικών του εννοιολογικού προσδιορισμού των προϋποθέσεων αυτών, διαφορετικά η αίτηση είναι απαράδεκτη λόγω αοριστίας. Τυχόν συμπλήρωση της αίτησης με το σημείωμα ή με παραπομπή στην κυρία αγωγή, που δεν ενσωματώνεται στην αίτηση, δεν είναι παραδεκτή. Αν πάλι στην αίτηση γίνεται επίκληση περιστατικών, τα οποία όμως δεν υπάγονται στην έννοια της επείγουσας περίπτωσης ή του επικειμένου κινδύνου, όπως αναλύθηκε ανωτέρω, τότε η αίτηση απορρίπτεται ως νόμω αβάσιμη (ΜΠρΠειρ 955/2018, ΜΠρΑθ 1325/2016, ΜΠρΛαρ 116/2015 σε ΤΝΠ Ισοκράτης).

III. Με την υπό κρίση αίτησή του, κατ’ ορθή εκτίμηση αυτής, ο αιτών ιστορεί ότι κατά τον αναφερόμενο σε αυτή νόμιμο τρόπο (έκτακτη χρησικτησία) απέκτησε την κυριότητα ενός αγροτεμαχίου, εκτάσεως 3.331 τ.μ., που βρίσκεται στη θέση Ταραξιάς της κτηματικής περιφέρειας Γκουμεΐκων της Δημοτικής Κοινότητας Κραθίου, της Δημοτικής Ενότητας Ακράτας, του Δήμου Αιγιαλείας. Ότι ακριβώς δίπλα στο προπεριγραφόμενο αγροτεμάχιο ιδιοκτησίας του βρίσκεται έτερο αγροτεμάχιο, του οποίου τυγχάνει κύριος ο καθ’ ου η αίτηση, περιήλθε δε σε αυτόν δυνάμει της υπ’ αριθμ. … Πράξης Αποδοχής Κληρονομιάς της Συμβολαιογράφου Ακράτας…, που μεταγράφηκε νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Ακράτας. Ότι μέσα από την ιδιοκτησία του καθ’ ου διέρχεται μονοπάτι, όπως αυτό απεικονίζεται στη συνημμένη στην κρινόμενη αίτηση από 10-05-2025 έκθεση φωτοερμηνείας του τεχνικού δασοπονίας, ..., που ξεκινά από τον κεντρικό δρόμο με κατεύθυνση από Γκουμέικα προς Άμπελο και εξυπηρετεί όλες τις αναφερόμενες στην αίτηση ιδιοκτησίες που ευρίσκονται στη θέση Ταραξιάς της κτηματικής περιφέρειας Γκουμεΐκων. Ότι το μονοπάτι αυτό υφίσταται προ αμνημονεύτων ετών, τουλάχιστον ογδόντα και πλέον έτη προ του 1946 και εξυπηρετούσε τους ιδιοκτήτες των αγροτεμαχίων της ευρύτερης περιοχής, έχοντας μέσω αυτού αποκλειστική πρόσβαση στους ελαιώνες ιδιοκτησίας τους. Ότι για τη μετάβαση στο ανωτέρω αγροτεμάχιό του, ο αιτών χρησιμοποιούσε ακώλυτα και χωρίς να ενοχληθεί ποτέ από οποιονδήποτε, το προπεριγραφόμενο μονοπάτι, το οποίο ήταν κοινόχρηστο και το οποίο αποτελούσε και αποτελεί τον μοναδικό τρόπο πρόσβασης στο αγροτεμάχιο ιδιοκτησίας του. Ότι την άνοιξη του έτους 2025 ο καθ’ ου, όλως αυθαιρέτως, του απαγόρευσε να κάνει χρήση του μονοπατιού, ισχυριζόμενος ότι ανήκει στην ιδιοκτησία του και υποδεικνύοντάς του, για να έχει πρόσβαση στην ιδιοκτησία του, τη διάνοιξη δρόμου, με έξοδα του αιτούντος, στο όριο της ιδιοκτησίας του καθ’ ου με όμορο ακίνητο. Ότι με αυτές τις ενέργειες του καθ’ ου έχει καταστεί αδύνατη η πρόσβαση του αιτούντος στην ιδιοκτησία του. Ότι ο καθ’ ου ενσωμάτωσε με τον τρόπο αυτό παρανόμως το ως άνω μονοπάτι στην ιδιοκτησία του, εμποδίζοντας τη διέλευση πεζών, ζώων και οχημάτων και αποκλείοντας έτσι κάθε επικοινωνία των αναφερόμενων ιδιοκτησιών με τον δρόμο Γκουμεΐκων - Αμπέλου. Ότι εξαιτίας των ανωτέρω παράνομων ενεργειών του καθ’ ου παρεμποδίζεται το δικαίωμα του αιτούντος καθώς και όλων των υπολοίπων κατοίκων της περιοχής για την ελεύθερη και αδιακώλυτη χρήση του ανωτέρω κοινόχρηστου πράγματος και ειδικότερα παρεμποδίζεται η ελεύθερη διέλευσή τους από το ως άνω κοινόχρηστο μονοπάτι. Με αυτό το ιστορικό, ζητεί να υποχρεωθεί ο καθ' ου να αποδώσει σε κοινή χρήση το τμήμα του προπεριγραφόμενου μονοπατιού που διέρχεται από την ιδιοκτησία του και οδηγεί στην ιδιοκτησία του αιτούντος.

IV. Με το ανωτέρω περιεχόμενο και αίτημα, η αίτηση αρμοδίως εισάγεται για να συζητηθεί ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου (άρθρα 682 παρ.1, 731 και 29 ΚΠολΔ) κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων (682 επ. ΚΠολΔ). Πλην όμως, η αίτηση τυγχάνει απορριπτέα ως απαράδεκτη λόγω αοριστίας. Ειδικότερα, αφενός, ο αιτών δεν προσδιορίζει με την απαιτούμενη σαφήνεια το επίδικο αντικείμενο, καθόσον δεν αναφέρει το ακριβές εμβαδόν, το μήκος, τα όρια και τις πλευρικές διαστάσεις της επίδικης εδαφικής λωρίδας, ούτε τη συγκεκριμένη θέση αυτής εντός του ευρύτερου ακινήτου κυριότητας του καθ’ ου η αίτηση, ώστε να καθίσταται δυνατός ο ακριβής προσδιορισμός της. Η εν λόγω αοριστία δεν θεραπεύεται από το προσαρτηθέν στην αίτηση απόσπασμα κτηματολογικού διαγράμματος αλλά ούτε από την προσαρτηθείσα στην αίτηση από 10-05-2025 έκθεση φωτοερμηνείας του τεχνικού δασοπονίας ..., καθ’ όσον τούτα δεν πληρούν τις προϋποθέσεις τοπογραφικού διαγράμματος υπό κλίμακα, ικανό να προσδιορίσει επακριβώς το επίδικο τμήμα, σύμφωνα και με τα διαλαμβανόμενα στην υπό στοιχείο (I) μείζονα σκέψη. Αφετέρου, η αίτηση πάσχει από αοριστία και ως προς τη συνδρομή των προϋποθέσεων λήψης ασφαλιστικών μέτρων, καθόσον ο αιτών δεν εκθέτει συγκεκριμένα πραγματικά περιστατικά που να θεμελιώνουν επείγουσα περίπτωση ή επικείμενο κίνδυνο, σύμφωνα με τα αναφερόμενα στην υπό στοιχείο (Π) νομική σκέψη. Ειδικότερα, δεν επικαλείται προσβολή της προσωπικότητάς του από τη συμπεριφορά του καθ’ ου. Περαιτέρω, δεν εκτίθενται περιστατικά που να καταδεικνύουν άμεσο κίνδυνο βλάβης ή αλλοίωσης της υλικής κατάστασης του ακινήτου ή επείγουσα ανάγκη χρήσης αυτού.

V. Κατ’ ακολουθία των ανωτέρω, πρέπει η υπό κρίση αίτηση να απορριφθεί ως απαράδεκτη, λόγω της αοριστίας της. Τέλος, τα δικαστικά έξοδα του καθ’ ου, κατόπιν υποβολής σχετικού αιτήματος, πρέπει να επιβληθούν σε βάρος του αιτούντος λόγω της ήττας του (άρθρο 176, 189 παρ. 1 και 191 παρ. 2 ΚΠολΔ), όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΔΙΚΑΖΕΙ αντιμωλία των διαδίκων,

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την αίτηση.

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον αιτούντα στα δικαστικά έξοδα του καθ’ ου η αίτηση, τα οποία ορίζει στο ποσό των διακοσίων ενενήντα (290) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίστηκε και δημοσιεύτηκε στα Καλάβρυτα την 8η Απριλίου 2026 στο ακροατήριο του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αχαΐας (παράλληλης έδρας Καλαβρύτων), σε έκτακτη δημόσια συνεδρίασή του, χωρίς την παρουσία των πληρεξουσίων δικηγόρων των διαδίκων και με τη σύμπραξη, μόνο για τη δημοσίευση, της γραμματέας.

Η ΔΙΚΑΣΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ