ΤΡΑΠΕΖΑ ΝΟΜΙΚΩΝ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ «ΙΣΟΚΡΑΤΗΣ»

 

ΤρΕφΑθ 4424/2026

 

 

Ρευματοκλοπή - Αρνητική αναγνωριστική αγωγή και βάρος απόδειξης – Προϋποθέσεις προσβολής προσωπικότητας και επί τη βάσει αυτής, επιδίκαση αποζημίωσης λόγω ηθικής βλάβης·-.

 

Στην προκειμένη περίπτωση, αποδείχθηκε πλήρως ότι ο ενάγων δεν προέβη σε κλοπή ηλεκτρικής ενέργειας και τούτο διότι αφενός ουδέποτε παρενέβη στο μετρητή, αφετέρου το επίδικο χρονικό διάστημα η κατανάλωση έβαινε αυξανόμενη και όχι μειούμενη, όπως ρητά επιτάσσει το εγχειρίδιο των ρευματοκλοπών. Ο καταναλωτής απέδειξε ότι οι κομμένες σφραγίδες οφείλονταν σε επέμβαση τεχνικού του ίδιου του ΔΕΔΔΗΕ το 2017 μετά από έκρηξη υποσταθμού. Επιπλέον, το ιστορικό κατανάλωσης έδειχνε αύξηση και όχι μείωση της κατανάλωσης ρεύματος κατά την επίμαχη περίοδο. Απορρίπτεται η Έφεση, επικυρώνεται η πρωτόδικη απόφαση. Δεκτή η αγωγή, αναγνωρίζεται ότι ο ενάγων δεν οφείλει το ποσό που του καταλογίστηκε από την εναγομένη, επιπλέον δε επιδικάζεται σε αυτόν και ποσό λόγω ηθικής βλάβης από την προσβολή της προσωπικότητάς του, δεδομένου ότι η εναγομένη υπέβαλε εναντίον του και έγκληση.

 

(Η απόφαση δημοσιεύεται επιμελεία του δικηγόρου Πειραιώς Γεωργίου Λ. Καλτσά)

 

 

ΕΦΕΤΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ

ΤΑΚΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ

ΤΜΗΜΑ 16°

 

Αριθμός Απόφασης 4424/2026

ΤΟ ΤΡΙΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ

 

ΑΠΟΤΕΛΟΥΜΕΝΟ από τους Δικαστές Παναγιώτη Χουζούρη, Πρόεδρο Εφετών, Ιωάννα Κορίτου, Εφέτη, Ιωάννα Β. Κατσουλίδη, Εφέτη - Εισηγήτρια και την Γραμματέα.

 

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του στις 12 Φεβρουαρίου 2026 για να δικάσει την από 23-4-2025/././2025 έφεση κατά της υπ' αριθμ. 461/2025 οριστικής απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών (τακτική διαδικασία), μεταξύ :

 

ΤΗΣ ΕΚΚΑΛΟΥΣΑΣ : ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία «… ΔΙΑΝΟΜΗΣ ΗΛΕΚΤΡΙΚΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ» και τον διακριτικό τίτλο · Α.Ε.» ΠΟΥ εδρεύει στην Αθήνα, στην οδό Περραιβού 20 κ’ Καλλιρόης 5, όπως εκπροσωπείται νόμιμα, με Α.Φ.Μ. ., η οποία εκπροσωπήθηκε στο Δικαστήριο από την πληρεξούσια δικηγόρο … (Δ. Σ. Αθηνών), με την δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

 

ΤΟΥ ΕΦΕΣΙΒΛΗΤΟΥ : . κατοίκου Αττική; επί της ο οποίος παραστάθηκε στο Δικαστήριο διά του πληρεξουσίου δικηγόρου του, Γεωργίου Καλτσά (Δ. Σ. Πειραιώς), με την δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ..

 

Ο ενάγων και ήδη εφεσίβλητος κατέθεσε την από 15-1-2024/././2024 αγωγή του σε βάρος της εναγομένης ήδη εκκαλούσας ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, επί της οποίας εκδόθηκε, κατ' αντιμολία των διαδίκων, η υπ’ αριθμ. 461/2025 απόφαση, που έκανε δεκτή εν μέρει την αγωγή. Κατά της ανωτέρω απόφασης παραπονείται η εκκαλούσα -εναγόμενη με την ως άνω έφεση, η συζήτηση της οποίας προσδιορίστηκε, με την υπ’ αριθμ. ././2025 Πράξη της Γραμματέως του Εφετείου Αθηνών, για την δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας.

 

Κατά τη συζήτηση στο ακροατήριο, κατά την οποία η υπόθεση εκφωνήθηκε νόμιμα με τη σειρά της από το σχετικό πινάκιο, οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων παραστάθηκαν στο Δικαστήριο, όπως ανωτέρω εκτέθηκε.

 

ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ

 

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

 

Η κρινόμενη έφεση της εναγόμενης και ήδη εκκαλούσας, η οποία βάλλει κατά της υπ’ αριθμ. 461/2025 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, που εκδόθηκε κατά την τακτική διαδικασία αντιμωλία των διαδίκων, έχει ασκηθεί νομοτύπως (άρθρα 495 παρ. 1, 511, 513, 516, 517 εδ. α' και 520 Κ.Πολ.Δ.) και εμπροθέσμως, δοθέντος ότι από την επίδοση της απόφασης, την 27η-03-2025 (βλ. από 27-3-2025 επισημείωση της δικαστικής επιμελήτριας του Εφετείου Πειραιά … στο σώμα της εκκαλουμένης) μέχρι την κατάθεση αυτής, την 25-4-2025, δεν είχε παρέλθει η προθεσμία των 30 ημερών του άρθρου 518 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ.. Επίσης, η εκκαλούσα - εναγόμενη έχει καταθέσει, για το παραδεκτό αυτής, το νόμιμο παράβολο, κατ’ άρθρο 495 παρ. 4 Κ.Πολ.Δ., όπως τροποποιήθηκε με το Ν. 4055/2012 (βλ. υπ’ αριθμ. …. e παράβολο, υπέρ του Δημοσίου). Πρέπει, επομένως, η έφεση να γίνει τυπικά δεκτή και να εξεταστεί περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της, κατά την ίδια διαδικασία (άρθρ. 533 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ.), και κατά το μέρος, που μεταβιβάζεται η υπόθεση με την έφεση στο δευτεροβάθμιο αυτό Δικαστήριο (άρθρο 522 Κ.Πολ.Δ.).

 

Ο ενάγων και ήδη εφεσίβλητος με την από 15-1-2024 αγωγή του ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών εξέθετε ότι από το έτος 2012 μισθώνει επαγγελματική κατοικία - ισόγειο κατάστημα, που βρίσκεται στο Αιγάλεω Αττικής, όπου εδρεύει η ομόρρυθμη εταιρεία με την επωνυμία … της οποίας τυγχάνει ομόρρυθμος εταίρος και διαχειριστής. Ότι την 28η-12-2022 κοινοποιήθηκε στον ενάγοντα η υπ’ αριθμόν ./21 · 12-2022 πράξη της διεύθυνσης της εναγομένης με θέμα τη διαπίστωση ρευματοκλοπής. δυνάμει της οποίας αυτός κλήθηκε να καταβάλει το ποσό των 20.571,99 ευρώ ως αποζημίωση για τη μη καταγραφείσα και καταναλωθείσα ηλεκτρική ενέργεια, που πηγάζει από την υπ’ αριθμόν . παροχή. Ότι η ρευματοκλοπή διαπιστώθηκε κατόπιν επιτόπιου ελέγχου που διενεργήθηκε την 2-10-2018 από εξειδικευμένο εργαστήριο του ΔΕΔΔΗΕ στον υπ' αριθμόν . μετρητή, ο οποίος κατά τη στιγμή του έλεγχοι» είχε τα αναλυτικός εκτιθέμενα στην αγωγή ευρήματα. Ότι η ένδειξη του μετρητή κατά τη στιγμή της αυτοψίας ήταν 851 kwh και ότι η χρονική περίοδος μη καταλογισμού εκτείνεται από την 20-03-2014 έως και την 29-05-2018, οπότε και αποκαταστάθηκε η ορθή λειτουργία της μετρητικής διάταξης. Ότι την 17-01-2023 υπέβαλε έγγραφες αντιρρήσεις αμφισβητώντας την πράξη τέλεσης και της επιβολής προστίμου από την εναγόμενη εξηγώντας, για τους λόγους που αναλυτικά αναφέρει σε αυτές, ότι δεν είναι εκείνος που ευρύνεται για την πράξη της, παραβίασης του ως άνω μετρητή. Ότι εξαναγκάστηκε να καταβάλλει την πρώτη δόση της ρύθμισης του οφειλώμενου ποσού που του καταλόγισε η εναγόμενη, για να εξασφαλίσει την απρόσκοπτη λειτουργία της επιχείρησής του, χωρίς ωστόσο να δέχεται ανεπιφύλακτα ότι αυτός οφείλει. Ότι κατόπιν της υπ' αριθμόν 6601/2023 απόφασης ασφαλιστικών μέτρων του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, το Δικαστήριο απαγόρευσε προσωρινά στην εναγομένη και μέχρι την έκδοση οριστικής απόφασης να προβεί σε διακοπή της ηλεκτροδότησης της ένδικης παροχής. Ότι η εναγομένη αυθαίρετα και καταχρηστικά καταλόγισε την τέλεση ρευματοκλοπής στον ενάγοντα και κατόπιν υπολόγισε ότι αυτός της οφείλει το ανωτέρω ποσό παραβιάζοντας τις διατάξεις για τη σύννομη εν συνόλω διερεύνηση του εν λόγω περιστατικού με συνέπεια να προκαλέσει σε εκείνον περιουσιακή ζημία ποσού 1.710,17 ευρώ και ηθική βλάβη την οποία προσδιόρισε στο ποσό των 3.000 ευρώ. Ότι η απειλή διακοπής ηλεκτροδότησης οποιοσδήποτε παροχής στο όνομά του, που συντελέστηκε με σχετική επιστολή που η εναγομένη απέστειλε σε αυτόν, είναι πράξη παράνομη για τους ανωτέρω λόγους, προσέβαλε την προσωπικότητά του και υπάρχει κίνδυνος υφιστάμενος να το πράξει εκ νέου, αν δεν καταβάλει εκείνος το ποσό που του ζήτησε. Με βάση τα ανωτέρω, ο ενάγων επικαλούμενος έννομο συμφέρον ζητούσε να αναγνωριστεί η ανυπαρξία της απαίτησης ποσού 20.571,99 ευρώ, η οποία του καταλογίστηκε για δήθεν ρευματοκλοπή στον ανωτέρω μετρητή της αναφερόμενης παροχής που ηλεκτροδοτεί ακίνητο, που μισθώνει κατά το χρονικό διάστημα από 20-03-2014 έως 29-05-2018. να υποχρεωθεί η εναγομένη να του επιστρέφει το ποσό των 1.710,17 ευρώ ως περιουσιακή ζημία εξαιτίας της παράνομης και υπαίτιας συμπεριφοράς της σε βάρος του, να προστατευθεί η προσωπικότητά του σύμφωνα με το άρθρο 57 Α.Κ. και να υποχρεωθεί η εναγομένη με απόφαση που θα κηρυχθεί προσωρινά εκτελεστή να παραλείπει προσβλητικές για την προσωπικότητά του ενέργειες στο μέλλον και συγκεκριμένα να παύσει την απειλή διακοπής ηλεκτροδότησης οποιοσδήποτε παροχής στο όνομά του. να υποχρεωθεί η εναγομένη να καταβάλλει στον ενάγοντα το ποσό των 3.000 ευρώ ως εύλογη αποζημίωση λόγω ηθικής βλάβης, να κηρυχθεί η παρούσα προσωρινός εκτελεστή και να καταδικαστεί η εναγομένη στα δικαστικά του έξοδα.

 

Το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο εξέδωσε την εκκαλουμένη υπ’ αριθμ. 461/2025 οριστική απόφασή του, με την οποία, αφού έκρινε την αγωγή ορισμένη και νόμιμη, πλην του παρεπόμενου αιτήματος περί κήρυξης της απόφασης προσωρινά εκτελεστής κατά το αναγνωριστικό της αίτημα, δέχθηκε αυτή εν μέρα ως ουσία βάσιμη και αφενός, αναγνώρισε ότι ο ενάγων δεν οφείλει στην εναγομένη το ποσό των 20.751,99 ευρώ, αφετέρου, υποχρέωσε την εναγομένη να καταβάλλω στον ενάγοντα το ποσό των 1.710.17 ευρώ, β) να παραλείπει στο μέλλον να απειλεί με διακοπή ηλεκτροδότησης οποιοσδήποτε παροχής στο όνομα του ενάγοντας και γ) να καταβάλλει στον ενάγοντα το ποσό των 500 ευρώ ως αποζημίωση για την αποκατάσταση της ηθικής βλάβης που αυτός υπέστη. Κατά της απόφασης αυτής παραποιείται η εκκαλούσα με την προαναφερόμενη έφεση και για τους σ' αυτή αναφερόμενους λόγους, που ανάγονται σε κακή εκτίμηση των αποδείξεων και εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου, ζητώντας, την εξαφάνιση της εκκαλουμένης, την απόρριψη εν όλω της αγωγής και την καταδίκη του εφεσίβλητου στα δικαστικά της έξοδα και των δύο βαθμών δικαιοδοσίας.

 

Κατά το άρθρο 57 Α.Κ.. όποιος προσβάλλεται παράνομα στην προσωπικότητά του έχει το δικαίωμα να απαιτήσει να αρθεί η προσβολή και να μην επαναληφθεί στο μέλλον, επιπλέον δε. κατά το άρθρο 59 Α.Κ., το δικαστήριο με την απόφασή του. ύστερα από αίτηση αυτού που έχει προσβληθεί και αφού λάβει υπόψη το είδος της προσβολής, μπορεί να καταδικάσει τον υπαίτιο και σε ικανοποίηση της ηθικής βλάβης του προσβληθέντος και ειδικότερα να τον υποχρεώσει (τον υπαίτιο) σε πληρωμή χρηματικού ποσού, σε δημοσίευμα ή σε οτιδήποτε άλλο επιβάλλεται από τις περιστάσεις. Προστατεύεται έτσι με τα παραπάνω άρθρα η προσωπικότητα και κατ' επέκταση η αξία του ανθρώπου ως ατομικό δικαίωμα κατοχυρωμένο από το άρθρο 2 παρ. 1 του Συντάγματος (ΑΠ 1735/2009), αποτελεί δε η προσωπικότητα πλέγμα αγαθών που συνθέτουν την υπόσταση του προσώπου και είναι αναπόσπαστα συνδεδεμένα μαζί του. Τα αγαθά αυτά δεν αποτελούν μεν αυτοτελή δικαιώματα, αλλά επί μέρους εκδηλώσεις - εκφάνσεις (πλευρές) του ενιαίου δικαιώματος επί της προσωπικότητας, όμως η προσβολή της προσωπικότητας σε σχέση με οποιαδήποτε από τις εκδηλώσεις αυτές συνιστά προσβολή της συνολικής έννοιας της προσωπικότητας. Ο νόμος καθιερώνει αντικειμενική ευθύνη του προσβάλλοντος, μόνο ως προς την αξίωση άρσης της προσβολής και παράλειψής της στο μέλλον, ενώ για την αξίωση χρηματικής, λόγω ηθικής βλάβης, ικανοποίησης, απαιτεί και το στοιχείο της υπαιτιότητας [ΑΠ Ολ 812/1980, ΑΠ 265/2015 ΝΟΜΟΣ, ΑΠ 1599/2000, ΑΠ 1735/2009). Εάν η προσβολή έχει λήξει, η άρση των αποτελεσμάτων της επιτυγχάνεται συμφώνως προς τη διάταξη του άρθρου 59 Α.Κ. (ΕφΛαρ 431/2000 ΝΟΜΟΣ). Προϋποθέσεις συνεπώς για την προστασία της προσωπικότητας με τις διατάξεις των παραπάνω άρθρων είναι : α) η ύπαρξη προσβολής της προσωπικότητας με πράξη ή παράλειψη άλλου που διαταράσσει μια ή περισσότερες εκδηλώσεις της σωματικής, ψυχικής, πνευματικής και κοινωνικής ατομικότητας του βλαπτόμενου κατά τη στιγμή της προσβολής, β) η προσβολή να είναι παράνομη που συμβαίνει όταν γίνεται χωρίς δικαίωμα ή με βάση δικαίωμα, το οποίο όμως είτε είναι μικρότερης σπουδαιότητας στο πλαίσιο της έννομης τάξης είτε ασκείται καταχρηστικά κατά την έννοια των άρθρων 281 Α.Κ. και 25 παρ. 3 του Συντάγματος, γ) πταίσμα του προσβολέα όταν πρόκειται ειδικότερα για επιδίκαση χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης εξ αιτίας της παράνομης προσβολής της προσωπικότητας (Ολ.ΑΠ 2/2008. ΛΠ 1599/2000, 333/2010, 355/2010, 1007/2010) και δ) επέλευση ηθικής βλάβης στον προσβληθέντα, τελούσα σε αιτιώδη σύνδεσμο με την παράνομη και υπαίτια προσβολή προσβολή. Η προσωπικότητα του ανθρώπου μπορεί να προσβληθεί σε οποιαδήποτε έκφανση ή εκδήλωσή της (σωματική, πνευματική, ηθική, τιμή κ.λπ.). Ετσι, η απόδοση σε κάποιον πράξεων που η κοινωνία αποδοκιμάζει, διότι ενέχουν απαξία, εμπίπτει στα όρια της προσβολής της προσωπικότητας. Τέτοιες δε πράξεις, διαταρακτικές της κοινωνικής προσωπικότητας του ανθρώπου, είναι και εκείνες που εμπεριέχουν ονειδισμό ή αμφισβήτηση της προσωπικής ή επαγγελματικής εντιμότητας, του προσώπου, ενώ αδιάφορη για το χαρακτήρα της προσβολής ως παράνομης είναι η φύση της διάταξης, που ενδέχεται με την προσβολή να παραβιάζεται και η οποία έτσι μπορεί να ανήκει σε οποιονδήποτε κλάδο ή τμήμα του δικαίου. Συνεπώς, παράνομη προσβολή της προσωπικότητας δημιουργείται και από ποινικά κολάσιμη πράξη. Περαιτέρω, η αξίωση για άρση της προσβολής της προσωπικότητας προϋποθέτει ότι η πράξη της προσβολής ευρίσκεται εις ενέργεια. Εάν η προσβολή έχει λήξει, η άρση των αποτελεσμάτων της επιτυγχάνεται συμφώνως προς την διάταξη του άρθρου 59 Α.Κ. (βλ. ΕφΘεσ 77/2007, ΕφΛαρ 431/2000 ΝΟΜΟΣ). Εξάλλου, για την αξίωση της παράληψης της προσβολής στο μέλλον που αποτελεί προληπτικό μέτρο, πρέπει να υπάρχει βάσιμη απειλή επικείμενης προσβολής χωρίς να αρκεί η επίκληση μιας υποθετικής απειλής, αλλά θα πρέπει να υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις που να καθιστούν σφόδρα πιθανό ότι ο εναγόμενος θα συμπεριφερθεί κατά ορισμένο τρόπο (βλ. ΕφΑθ 1442/2015, Τράπεζα Νομικών Πληροφοριών ΛΣΑ, Καράκωστας. Αστικός Κώδικας, τ. 1, υπό άρθρο 51. αρ. 555, 556, σ. 329).

 

Από την επανεκτίμηση των εγγράφων, που οι διάδικοι νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν, εκ των οποίων άλλα λαμβάνονται υπόψη προς άμεση απόδειξη και άλλα ως δικαστικά τεκμήρια, από τις ομολογίες των διαδίκων, που συνάγονται από τις προτάσεις (άρθρα 261 και 352 Κ.Πολ.Δ.), την υπ’ αριθμ. ./09-05-2024 ένορκη βεβαίωση του … που συντάχτηκε ενώπιον του Συμβολαιογράφου Αθηνών κατόπιν νομότυπης κλήτευσης της εναγόμενης (βλ. υπ’ αριθμ. .Δ/29-04-2024 έκθεση επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας της περιφέρειας του Εφετείου Πειραιώς, ένορκη βεβαίωση του … και την υπ’ αριθμ. ./13-05-2024 που συντάχτηκε ενώπιον του ίδιου ως άνω Συμβολαιογράφου κατόπιν νομότυπης κλήτευσης της εναγόμενης (βλ υπ’ αριθμ. .Δ/30-4-2024 έκθεση επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας της περιφέρειας του Εφετείου Πειραιώς, … αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά:

Δυνάμει του από 1- 3-2012 ιδιωτικού συμφωνητικού επαγγελματικής μίσθωσης, η ομόρρυθμη εταιρεία με την επωνυμία … με ομόρρυθμο μέλος και διαχειριστή τον ενάγοντα, … του … μίσθωσε ένα ισόγειο κατάστημα επί της …, στην Αθήνα. Η μίσθωση συμφωνήθηκε δωδεκαετής αρχόμενη την 1η-04-20Ι2 και λήγουσα την 31η-04-2024. Το μίσθιο χρησιμοποιείται μέχρι και σήμερα για τη στέγαση της ομόρρυθμης εταιρείας του ενάγοντας η οποία δραστηριοποιείται στην εισαγωγή και εμπορία καλλυντικών και συναφών ειδών λιανικής και χονδρικής, καθώς και την αισθητική, το λιανικό και χονδρικό εμπόριο γυναικείων ενδυμάτων και αξεσουάρ, στην οποία απασχολούνται 14 υπάλληλοι. Η παροχή που ηλεκτροδοτεί τα ως άνω μίσθιο ισόγειο κατάστημα είναι η υπ’ αριθμόν ., την οποία ο ενάγων έχει στο όνομά του από τότε που εγκατέστησε στο μίσθιο κατάστημα την ως άνω επιχείρησή του. το έτος 2012. Το καλοκαίρι του έτους 2017 έλαβε χώρα έκρηξη σε υποσταθμό της Δ.Ε.Η. πλησίον του καταστήματος του ενάγοντας, γεγονός που προκάλεσε την πτώση του ρεύματος και την ολοσχερή καταστροφή του κεντρικού κλιματιστικού αυτού (καταστήματος ενάγοντας). Αμέσως μετά την έκρηξη ήρθε συνεργείο της εναγομένης προκειμένου να επιδιορθώσει τον υποσταθμό της Δ.Ε.Η. Ο υπάλληλος της εναγομένης επενέβη στον επίδικο μετρητή που ηλεκτροδοτεί το ακίνητο του ενάγοντας, εξάγοντας τις σφραγίδες του. προκειμένου να ενεργοποιήσει ξανά τον κεντρικό διακόπτη του. Το γεγονός αυτό δεν καταγράφηκε στο μηχανογραφικό σύστημα της εναγομένης. ωστόσο στο συμβάν αυτό ήταν παρών ο …, ηλεκτρολόγος του ενάγοντος, με τον οποίο ο τελευταίος συνεργαζόταν από την αρχή της λειτουργίας της επιχείρησής του, προκειμένου να έχει ως ειδικός την εποπτεία όλων των ηλεκτρολογικών θεμάτων του καταστήματος. Το ως άνω γεγονός δε, βεβαίωσε ενόρκως ο προαναφερόμενος ηλεκτρολόγος. Την 29-5-2018 συνεργείο της εναγομένης προέβη εκ νέου στο κατάστημα του ενάγοντος και διενήργησε αυτοψία και έλεγχο μέτρησης της επίδικης παροχής. Αμέσως μετά ο μετρητής υπό στοιχεία … (…) αφαιρέθηκε την ίδια ημέρα και τοποθετήθηκε ο μετρητής υπό στοιχεία . (…) από τον τεχνικό της εναγομένης, φέροντα…..(βλ. σχετ. 3 της εναγομένης από 29-05-2018 εντολή μετρητή). Μετά την αφαίρεσή του ο ως άνω μετρητής σφραγίστηκε και συντάχθηκε προς τούτο το από 29-05-2018 πρωτόκολλο σφράγισης υπογεγραμμένο από τον τεχνικό με το επώνυμο … και τον … ο οποίος ήταν υπεύθυνος του καταστήματος του ενάγοντας. Παρόν κατά τη στιγμή της αυτοψίας και της αφαίρεσης του επίδικου μετρητή ήταν και αρμόδιο όργανο από την Αστυνομική Αρχή (βλ. σχετ. 2α της εναγόμενης). Στο περιεχόμενο του πρωτοκόλλου σφράγισης ο συντάξας αυτό υπάλληλος αναγράφει στις παρατηρήσεις ότι οι σφραγίδες ήταν κομμένες (πειραγμένες). Εν συνεχεία, την 17η-09-2018 διενεργήθηκε στο εξειδικευμένο εργαστήριο του ΔΕΔΔΗΕ, στην οδό … (περιοχή Ρουφ), εργαστηριακός έλεγχος στον μετρητή . της ως άνω παροχής, παρουσία του ενάγοντος, ο οποίος κλήθηκε με την από 11-04-2018 επιστολή της εναγομένης, υπογεγραμμένη από την … τομεάρχη χρηστών περιοχής Περιστερίου. Κατά τον εργαστηριακό έλεγχο ήταν παρών και ο ηλεκτρολόγος του ενάγοντος. Τα αποτελέσματα του εργαστηριακοί» ελέγχου δεν γνωστοποιήθηκαν στον ενάγοντα την ημέρα του ελέγχου αλλά 4 έτη αργότερα. Ειδικότερα, η εναγόμενη με την υπ’ αριθμ. ./21-12- 2022 επιστολή της, ενημέρωσε τον ενάγοντα ότι κατόπιν του ως άνω ελέγχου στον μετρητή, διαπιστώθηκε ότι αυτός είχε τις σφραγίδες παραβιασμένες. ότι στο κιβώτιο συνδέσεων του μετρητή οι βίδες των γεφυρών που τροφοδοτούν τα πηνία τάσης και στις τρεις φάσεις βρέθηκαν ελαφρά ξεβιδωμένες αλλά υπήρχε ηλεκτρική συνέχεια, ότι η πινακίδα έφερε σημάδια συχνής αφαίρεσης και επανατοποθέτησης αυτής και ο μετρητής βρέθηκε σπασμένος μέσα στη συσκευασία του, ότι είχε αποκοιμηθεί μέρος του κιβωτίου συνδέσεων από τη βάση με αποτέλεσμα να έχει κοπεί το καλώδιο του ουδέτερου από τη γέφυρα αυτού χωρίς να επηρεάζεται όμως η λειτουργία του μετρητή, ότι ο μετρητής παρά τις παραβιασμένες σφραγίδες ήταν εντός ορίων σφαλμάτων της κλάσης του και ο αριθμητήρας κατέγραφε την κατανάλωση σύμφωνα με τα σφάλματα του μετρητή. Τα ανωτέρω ευρήματα, σύμφωνα με την επιστολή της εναγομένης (σχετ. 5), τεκμηριώνουν κατ’ αδιαμφισβήτητο τρόπο υπαίτια παρέμβαση στην μετρητική διάταξη με σκοπό την αλλοίωση καταγραφής της καταναλισκόμενης ενέργειας και στοιχειοθετούν περίπτωση διαπιστωμένης ρευματοκλοπής. Η ένδειξη του μετρητή κατά τη χρονική στιγμή της αυτοψίας ήταν 851 kwh. Η χρονική περίοδος καταλογισμού της μη καταγραφείσας και καταναλωθείσας ηλεκτρικής ενέργειας εκτείνεται από την 20η-03-2014 έως και την 29η-5-2018, οπότε και αποκαταστάθηκε η λειτουργία της μετρητικής διάταξης, δηλαδή χρονικό διάστημα 1.531 ήμερός που αντιστοιχεί σε ποσότητα μη καταγραφείσας ηλεκτρικής ενέργειας 101.789 κιλοβατώρων με βάση την υπολογισθείσα τεκμαρτή κατανάλωση, αξίας ποσού 18.716.97 ευρώ πλέον ΦΠΑ 6%. Η εναγομένη συνυπολόγισε και το διαχειριστικό κόστος με το οποίο βαρύνεται ο ενάγων, το οποίο ανέρχεται σε ποσό 550 ευρώ πλέον Φ.Π.Α. 24%. Επομένως, η συνολική οφειλή που η εναγομένη καταλόγισε στον ενάγοντα, ανήλθε στο ποσό των 20.521.99 ευρώ. Το ποσό αυτό ο ενάγων κλήθηκε να το καταβάλει εφάπαξ εντός τριάντα ημερολογιακών ημερών αχό την ημερομηνία της σύνταξης της επιστολής, άλλως σε 12 ισόποσες δόσεις, άλλως σε τυχόν άπρακτη παρέλευση της προθεσμίας καταβολής της πρώτης δόσης ή αθέτησης του διακανονισμού η εναγομένη είχε το δικαίωμα να προβεί στην απενεργοποίηση της σύνδεσης της παροχής ή οποιοσδήποτε άλλης ενεργούς παροχής στο όνομα του ενάγοντος. Ο ενάγων. όπως είχε δικαίωμα, υπέβαλε τις από 17-1-2023 αντιρρήσεις του, που επιδόθηκαν στην εναγομένη την 20η-1-2023, με τις οποίες ο ίδιος αρνήθηκε αιτιολογημένα την τέλεση ρευματοκλοπής εξηγώντας ότι οι ενδείξεις, που βρέθηκαν στον επίδικο μετρητή, δεν έγιναν από εκείνον, αλλά οφείλονται στην αναγκαία παρέμβαση στον μετρητή από τον υπάλληλό της εναγόμενης, προκειμένου να θέσει σε λειτουργία τον κεντρικό διακόπτη του μετρητή το καλοκαίρι του έτους 2017 μετά την έκρηξη. Η εναγόμενη με την από 17-2-2023 εξώδικη απάντησή της απέρριψε τις ως άνω αντιρρήσεις. Ωστόσο, το Δικαστήριο από όλα τα προσκομιζόμενα αποδεικτικά μέσα κρίνει ότι ο ενάγων δεν τέλεσε το αδίκημα της ρευματοκλοπής. Αναλυτικότερα, από την επισκόπηση των τεσσάρων φωτογραφιών, -με την λήψη των οποίων επιτυγχάνεται διαφάνεια των ενεργειών της εναγομένης (άρθρο 5 της υπ’ αριθμ. 236/2017 απόφασης της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας)-, που είχαν επισυναφθεί και στο σώμα της από 21-12-2022 (σχετ. 6 της εναγομένης) επιστολής, στις οποίες η εναγομένη. μεταξύ και άλλων αποδεικτικών, στήριξε την τέλεση της ρευματοκλοπής από τον ενάγοντα, δεν φαίνεται ότι ο μετρητής ήταν σπασμένος ούτε ότι κάποιο από τα καλώδια ήταν κομμένο. Τα ανωτέρω ευρήματα του επίδικου μετρητή αποτελούν ενδείξεις και όχι αποδείξεις υπαίτιας παρέμβασης στη μετρητική διάταξη, αφού αυτός λειτουργούσε κανονικά μέσα στο όρια των σφαλμάτων της κλάσης του. Η κανονική λειτουργία του μετρητή επιρρωνύεται και από τους λογαριασμούς που προσκόμισε μετ' επικλήσεως ο ενάγων. Ειδικότερα, αποδείχθηκε ότι από τον Μάρτιο του έτους 2014 μέχρι και τον Μάιο του έτους 2018, μέσα στο οποίο φέρεται να έχει τελεστεί η πράξη της κλοπής ηλεκτρικής ενέργειας, ο ενάγων κατέβαλε κανονικά τα ποσά, που η ΔΕΗ του καταλόγιζε για την κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας^ ενώ στο ίδιο χρονικό διάστημα, που φέρεται να άρχεται η τέλεση της κλοπής, αντί να υπάρχει κάμψη στην κατανάλωση της ηλεκτρικής ενέργειας και κατ' επέκταση μείωση του καταβαλλόμενου αντιτίμου για την κατανάλωση αυτή, σημειώθηκε αύξηση της καταναλισκόμενης ενέργειας. Επίσης, από τους λογαριασμούς που εξέδιδε η ΔΕΗ φαίνονται οι δηλωθείσες καταμετρήσεις του μετρητή από τους υπαλλήλους της εναγομένης. Μέσα στο χρονικό διάστημα από το έτος 2014 έως και το έτος 2018,που φέρεται να τελείται η ρευματοκλοχή διενεργήθηκαν επτά καταμετρήσεις. Πριν δε. την έκρηξη του υποσταθμού το καλοκαίρι του έτους 2017, τελευταία καταμέτρηση είχε δηλωθεί ότι θα διενεργείτο την 28'-03-2017 (βλ. τον προσκομιζόμενο μετ' επικλήσεως εκκαθαριστικό λογαριασμό με ημερομηνία έκδοσης την 11-12-2016 στο σχετικό 26). Εάν πράγματι υπήρχε επέμβαση στον επίδικο μετρητή του ενάγοντος τότε κάποιο από τα συνεργεία της εναγομένης θα το είχε εντοπίσει, ακόμα δε και ο υπάλληλος, που επενέβη στον επίδικο μετρητή το έτος 2017. Στο σημείο αυτό πρέπει να απορριφθεί ως ουσία αβάσιμος ο σχετικός ισχυρισμός, που επαναφέρει η εκκαλούσα με τον τρίτο λόγο της έφεσής της ότι δεν θα μπορούσε να εντοπιστεί παραβίαση κατά τους περιοδικούς ελέγχους καταμέτρησης κατανάλωσης ηλεκτρικής ενέργειας, αφού η διενέργεια ελέγχων και η διαπίστωση αυθαίρετων επεμβάσεων επί μετρητικών διατάξεων παροχών ηλεκτρικού ρεύματος γίνεται από ειδικευμένα συνεργεία της, κατάλληλα εκπαιδευμένα, ενώ οι καταμετρήσεις διενεργούνται από υπαλλήλους μισθωτούς ή τυχόν εργολάβους, δοθέντος ότι όπως αποδείχθηκε ανωτέρω και κατέθεσαν γι’ αυτό οι αυτόπτες μάρτυρες ενόρκως βεβαιώσαντες … και …, το καλοκαίρι του έτους 2017 «...συνεργείο της ΔΕΔΔΗΕ .... προκειμένου να ενεργοποιήσει τον κεντρικό διακόπτη και να αποκαταστήσει την ζημιά, που προκλήθηκε από την έκρηξη, παρενέβη στον μετρητή αναιρώντας τις σφραγίδες», γεγονός δε το οποίο η εναγομένη δεν αρνείται αλλά απλά αναφέρει, όπως προεκτέθηκε, ότι δεν είναι καταγεγραμμένο στο σύστημά της κι επομένως το συνεργείο, που αποκατέστησε την βλάβη, ήταν τεχνικοί της εναγόμενης κι όχι απλοί υπάλληλοι, αφού δεν πήγαν για απλή καταμέτρηση αλλά για εξειδικευμένη επισκευή, οι οποίοι ήταν σε θέση να εκτιμήσουν την δεδομένη χρονική στιγμή, άν υπήρχε ή όχι τυχόν αυθαίρετη επέμβαση. Όλα τα ευρήματα στον επίδικο μετρητή της ένδικης παροχής δεν αποτελούν απόδειξη επέμβασης στη μετρητική διάταξη, οι δε ενδείξεις παραβίασης δεν συνάδουν με το ιστορικό κατανάλωσης του ενάγοντος. Το γεγονός ότι οι σφραγίδες βρέθηκαν «φαγωμένες» και ο μετρητής μέσα στο κέλυφος αυτού σπασμένος αλλά εξακολουθούσε να λειτουργεί, δεν υποδεικνύει από μόνο του ότι υπήρξε υπαίτια παρέμβαση, για να ιδιοποιηθεί ο ενάγων παρανόμως την αξία της μη καταγραφείσας ηλεκτρικής ενέργειας. Επιπλέον, δεν σημειώθηκε κάμψη της καταναλισκόμενης ενέργειας αλλά αντιθέτως αύξηση αυτής, από το ιστορικό καταναλώσεων, που η εναγομένη είχε στο αρχείο της. συνεπώς δεν ήταν δυνατόν για την τελευταία να οδηγηθεί σε βέβαιο συμπέρασμα ότι υπήρχε ρευματοκλοπή, αφού τοποθέτησε τυπικά την έναρξη αυτής (ρευματοκλοπής) στα 5 έτη πριν τον έλεγχο, στο έτος 2014, σύμφωνα με την υπ’ αριθμ. Ε-./2025 απόφαση της Ρυθμιστικής Αρχής Αποβλήτων Ενέργειας και Υδάτων (ΡΑΑΕΥ), σελίδα 9 παρ. 9 και την υπ’ αριθμ. 236/2017 απόφαση της ΡΑΕ άρθρο 12 α, β, γ και δ, δοθέντος ότι χωρίς την διαπίστωση αισθητής μείωσης της κατανάλωσης της ένδικης παροχής (παρ. α), η εκτίμηση της μη καταγραφείσας ενέργειας περιορίζεται στην 5ετία (παρ. γ). Συνεπώς, δεν μπορεί να αποδοθεί «αφαίρεση» ηλεκτρικής ενέργειας κατά την έννοια του άρθρου 372 Π.Κ. στον ενάγοντα ως αυτουργό, ώστε να στοιχειοθετηθεί η αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος της κλοπής. Αφαίρεση θα υφίστατο, εάν από το ιστορικό των καταναλώσεων αποδεικνυόταν μείωση της καταναλισκόμενης ηλεκτρικής ενέργειας και στην προκειμένη περίπτωση, όπως προαναφέρθηκε, αποδείχθηκε αύξηση αυτής. Από την αναλυτική δε κατάσταση των καταναλώσεων για το χρονικό διάστημα από το έτος 2012 έως και το έτος 2023, που αφορά στην επίδικη παροχή υπ’ αριθμόν ., η οποία εξεδόθη κατόπιν αιτήματος του ενάγοντος, αποδείχθηκε ότι το έτος 2012 η κατανάλωση ανήρχετο σε 13.860 κιλοβατώρες, το έτος 2014 σε 44.922 κιλοβατώρες, το έτος 2015 σε 43.548 κιλοβατώρες, το έτος 2016 σε 46.492 κιλοβατώρες, το έτος 2018 σε 25.005 κιλοβατώρες, το έτος 2019 σε 16.340 κιλοβατώρες, το έτος 2020 σε 52.952 κιλοβατώρες, το έτος 2021 σε 37.818 κιλοβατώρες, το έτος 2022 σε 20.663 κιλοβατώρες και το έτος 2023 σε 18.572 κιλοβατώρες. Στις περιπτώσεις διαπιστωμένης και εμφανούς επέμβασης στη μετρητική διάταξη δεν απαιτείται η περαιτέρω διερεύνηση της πράξης κλοπής ηλεκτρικής ενέργειας με βάση το ιστορικό των καταναλώσεων, αφού σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 3 περ. α' του Εγχειριδίου Ρευματοκλοπών (υπ' αριθμ. ως άνω 236/2017 απόφαση της ΡΑΕ) «Διαπιστωμένες ρευματοκλοπές : Ως τέτοιες χαρακτηρίζονται οι περιπτώσεις κατά τις οποίες τα ευρήματα είναι εμφανή, απτά και αδιάσειστα και τεκμηριώνουν κατά τρόπο αναμφισβήτητο την τέλεση ρευματοκλοπής». Η υπαγωγή όμως των ευρημάτων στην περίπτωση της ρευματοκλοπής είναι ενδεικτική σύμφωνα με το γράμμα της διάταξης του άρθρου 3 περ. α, ενώ από τη διάταξη του άρθρου 16 του Κώδικα Διαχείρισης ΕΔΔΗΕ υφίσταται υποχρέωση της εναγομένης να διερευνά παράλληλα με τα ευρήματα το ιστορικό των καταναλώσεων. Η εναγόμενη ουδόλως προέβη στον ως άνω έλεγχο προκειμένου να τεκμηριώσει τα ευρήματά της εκ του εργαστηριακού ελέγχου συγκρίνοντάς τα με το ιστορικό των καταναλώσεων του ενάγοντος. Εάν είχε προβεί στην εν λόγω αντιπαραβολή, θα είχε πράγματι εντοπίσει ότι κατά το έτος που η ίδια τοποθετεί την έναρξη της ρευματοκλοπής. ήτοι κατά το έτος 2014, η κατανάλωση στην παροχή του ενάγοντος εμφανίζει σημαντική αύξηση και όχι μείωση, σε σχέση με την καταγραφείσα κατανάλωση των προηγούμενων ετών (κατανάλωση έτους 2014 : 44.922/2 -διότι περιλαμβάνει και τις μετρήσεις του έτους 2013-) ήτοι 22.466 κιλοβατώρες “kwh”  κατανάλωση του έτους 2012 : 13.860). Τα ίδια αποτελέσματα παρατηρούνται και σε όλες τις μεταγενέστερες μετρήσεις, που έλαβαν χώρα κατά τον κρίσιμο χρόνο, κατά τον οποίον η εναγόμενη θεωρεί ότι ο ενάγων επενέβη στον μετρητή. Συγκεκριμένα, όπως προαναφέρθηκε, η κατανάλωση (ΩΧΒ) το έτος 2015 ανερχόταν σε 43.548 kwh, το έτος 2016 σε 46.492 kwh, το έτος 2018 (στο οποίο αντιστοιχεί και μέρος των μετρήσεων του έτους 2017, όταν και συνέβη η έκρηξη στο εργοστάσιο της ΔEΔΔΗΕ) σε 12.502,5 kwh (25.005/2), ήτοι οι τιμές της κατανάλωσης διαμορφώνονταν καταφανώς σε μεγαλύτερα ποσά από ό,τι αυτές διαμορφώνονταν πριν την κατά τους ισχυρισμούς της εναγομένης επέμβαση εκ μέρους του ενάγοντος στον μετρητή. Αξίζει δε να σημειωθεί ότι κατόπιν της αντικατάστασης του ένδικου μετρητή στις 29.05.2018. οι τιμές της κατανάλωσης του ενάγοντος εμφανίζουν σημαντική μείωση ενώ ακόμη και η κατανάλωση του έτους 2020 που στο πινακάκι φαίνεται αυξημένη (52.952 kwh), αυτή αφορά τις μετρήσεις που έλαβαν χώρα κατά την περίοδο από 28.03.2019 έως 31.07.2020 (491 ημέρες), ενώ κατά λογική ακολουθία κατόπιν της αντικατάστασης του μετρητή η κατανάλωση του ενάγοντος θα έπρεπε να είναι αυξημένη σε σχέση με την προηγούμενη χρονική περίοδο, κατά την οποία θα έπρεπε να είναι μειωμένη λόγω της εκ μέρους του ενάγοντος ρευματοκλοπής. Το σπάσιμο στο εσωτερικό του μετρητή και το κομμένο καλώδιο του ουδέτερου από τη γέφυρα αυτού, αυτοτελώς ορώμενα, αποτελούν ενδείξεις επέμβασης στη μετρητική διάταξη, πλην όμως οι ίδιες ενδείξεις συνδυαστικά ορώμενες με το ότι δεν υπάρχει μείωση της καταναλισκόμενης ενέργειας από τον χρόνο τέλεσης της φερόμενης κλοπής υποδεικνύουν ότι το χρονικό διάστημα από το έτος 2014 έως και το έτος 2018 ο ενάγων δεν τέλεσε κλοπή ηλεκτρικής ενέργειας και άρα η οφειλή των 20.571.99 ευρώ που αντιστοιχεί στην, κατόπιν υπολογισμών, αξία της μη καταγραφείσας ηλεκτρικής ενέργειας δεν υφίσταται. Συνεπώς, η οφειλή των 20.571,99 ευρώ δεν υπάρχει, αφού δεν τελέστηκε η πράξη της κλοπής ηλεκτρικής ενέργειας. Η εναγομένη με το να καταλογίσει στον ενάγοντα το ανωτέρω ποσό ως οφειλή λόγω τέλεσης δήθεν ρευματοκλοπής έπραξε ενάντια στην καλή πίστη που υφίσταται στις συναλλαγές και στην ευλόγως αναμενόμενη εμπιστοσύνη του ενάγοντος ότι η εναγομένη θα εκτιμήσει ορθά τις φθορές του επίδικου μετρητή και θα συνάγει το συμπέρασμα ότι δεν οφείλονταν σε υπαίτια παρέμβαση σε αυτόν από τον ενάγοντα. Η εναγομένη όφειλε να συναξιολογήσει τα εξωτερικά ευρήματα, που διαπιστώθηκαν κατά τον έλεγχο του μετρητή, αλλά και τα δεδομένα της ιστορικότητας των καταναλώσεων από τον ενάγοντα, αφού χωρίς την ύπαρξη αισθητής μείωσης της καταναλισκόμενης ενέργειας, μπορώ να υφίσταται ένδειξη επέμβασης στο μετρητή, δεν στοιχειοθετείται όμως η πράξη της κλοπής αφού ο ενάγων δεν ωφελείται από την εν λόγω επέμβαση. Ωστόσο, η εναγομένη παρά το γεγονός ότι ο ενάγων αμφισβήτησε σοβαρά με τις αντιρρήσεις του το καταλογισθέν σε αυτόν ποσό και την τέλεση από εκείνον ρευματοκλοπής, δεν προέβη σε έλεγχο του ιστορικού των καταναλώσεων του ενάγοντος, παραλείποντας υπαίτια να εφαρμόσει το άρθρο 12 (Μεθοδολογία Εκτίμησης της μη καταγραφείσας ενέργειας) του ως άνω Εγχειριδίου Ρευματοκλοπών, αποδίδοντας εσφαλμένος στον ενάγοντα την τέλεση της πράξης ρευματοκλοπής χωρίς προηγουμένως να έχει έστω προβεί σε μια υποτυπώδη αντιπαραβολή των ευρημάτων της εκ του εργαστηριακού ελέγχου, που πραγματοποίησε με τις καταγεγραμμένες στο σύστημά της καταναλώσεις στην ένδικη παροχή. Ως αβάσιμος δε στο σημείο αυτό πρέπει να απορριφθεί ο ισχυρισμός της εναγομένης που επαναφέρει με τον τέταρτο λόγο έφεσης της, ότι δηλαδή η ρευματοκλοπή συντελείται με τέτοιο τρόπο, ώστε να μην προκύπτει αισθητή κάμψη στις καταναλώσεις, προκειμένου να μην εντοπιστεί αυτή, αφού όπως αποδείχθηκε ανωτέρω, όχι μόνο δεν υπήρχε καν κάμψη στην κατανάλωση της ηλεκτρικής ενέργειας από τον ενάγοντα αλλά αντιθέτως υπήρχε αύξηση αυτής. Συνεπώς, η εναγομένη μέσω των υπαλλήλων της καταχρηστικά και αυθαίρετα προέβη σε καταλογισμό των οφειλόμενων από τέλεση ρευματοκλοπής. Επιπλέον τέσσερα έτη μετά τον εργαστηριακό έλεγχο η εναγομένη απέστειλε την επίδικη επιστολή με την αξίωση του ποσού των 20.571.99 ευρώ», τον καταλογισμό στον ενάγοντα τέλεσης ρευματοκλοπής και την απειλή διακοπής οιασδήποτε μετρητικής παροχής στο όνομά του και κατόπιν υπέβαλε μήνυση στην Εισαγγελία Πλημμελειοδικών Αθηνών για την τέλεση κλοπής με αυτουργό τον ενάγοντα. Με το υπ’ αριθμόν ./2023 κλητήριο θέσπισμα ο ενάγων κλήθηκε να παραστεί την 27 -04-2023 στο ακροατήριο του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών και η συζήτηση της υπόθεσης, κατόπιν αναβολών, έλαβε χώρα την 17-3-2025, κατά την οποία εν τέλει ο ενάγων αθωώθηκε για την ως άνω πράξη της κλοπής ηλεκτρικής ενέργειας (σχετ. Ε8 του ενάγοντος-εφεσίβλητου). Εν τω μεταξύ, εκ του λόγου ότι η εναγόμενη πράγματι σύμφωνα με το άρθρο 16 της υπ’ αριθμ. 236/2017 απόφασης της ΡΑΕ (Εγχειρίδιο Ρευματοκλοπών) μπορούσε να προβεί «...αμελλητί και άνευ ετέρου σε απενεργοποίηση της παροχής του Χρήστη...», ο ενάγων υπέβαλε αίτηση ασφαλιστικών μέτρων προκειμένου να παύσει προσωρινά η εναγομένη να τον απειλεί με διακοπή ηλεκτροδότησης οποιοσδήποτε παροχής στο όνομά του και η αίτησή του έγινε δεκτή, δυνάμει της υπ’ αριθμ. 6601/2023 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποία το Δικαστήριο απαγόρευσε προσωρινά και μέχρι την έκδοση οριστικής απόφασης από το ως άνω Δικαστήριο, να προβεί η εναγομένη σε διακοπή της ηλεκτροδότησης της επίδικης παροχής. Η πράξη της απειλής διακοπής της παροχής ηλεκτροδότησης του καταστήματος του ενάγοντος και κάθε παροχής στο όνομά τον τελέστηκε με την επίδοση της από 21-12-2022 επιστολής, δηλαδή δεν ήταν παρούσα η πράξη προσβολής αλλά υπήρχε ο κίνδυνος στο μέλλον η εναγομένη να προβεί σε διακοπή της παροχής ηλεκτροδότησης οποιασδήποτε παροχής στο όνομα του ενάγοντος, δοθέντος ότι εκκρεμούσε ακόμη η εκδίκαση της υπόθεσης της ρευματοκλοπής με κατηγορούμενο τον ενάγοντα ενώπιον του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Η πράξη της εναγομένης ήταν υπαίτια αφού καταλόγισε αμελώς την τέλεση μιας αξιόποινης πράξης στον ενάγοντα, παραλείποντας να διερευνήσει προηγουμένως το ιστορικό των καταναλώσεων της εν λόγω παροχής. Συνεχεία της παράνομης πράξης της εναγομένης ο ενάγων υπέστη περιουσιακή ζημία ισόποση με το ποσό των 1.710,17 ευρώ, το οποίο αναγκάστηκε να καταβάλει και αντιστοιχεί στην πρώτη δόση για τη ρύθμιση του οφειλόμενου συνολικού ποσού, προκειμένου να μην διακοπεί η ηλεκτροδότηση στο κατάστημά του όπου απασχολεί 14 εργαζόμενους και σε οποιαδήποτε άλλη παροχή στο όνομά του. Εξαιτίας της προσβολής αυτής ο ενάγων υπέστη και ηθική βλάβη, η οποία προκλήθηκε επειδή ο ίδιος προσεβλήθη στην τιμή και την υπόληψή του ως επαγγελματίας και εργοδότης και διασύρθηκε θεωρούμενος από την εναγομένη ως αυτουργός τέλεσης ρευματοκλοπής, απορριπτόμενου ως αβάσιμου εν προκειμένω τόσο του σχετικού λόγου έφεσης της εναγομένης (τέταρτος), με τον οποίο διατείνεται ότι το σύνολο των ως άνω ενεργειών της ήταν απολύτως σύννομο και ουδόλως προσέβαλε την προσωπικότητα του ενάγοντος όσο και του πέμπτου λόγου εφέσεως, με τον οποίο η εναγόμενη ισχυρίζεται ότι εσφαλμένα το πρωτόδικο Δικαστήριο την υποχρέωσε να παραλείπει στο μέλλον να απειλεί τον ενάγοντα, με διακοπή ηλεκτροδότησης της, δοθέντος ότι. αφού κρίθηκε ότι ο ενάγων δεν τέλεσε ρευματοκλοπή και η εναγόμενη με τις ενέργειές της έθιξε την τιμή και την υπόληψή του, νομίμως διετάχθη η παράλειψη της προσβολής στο μέλλον, αφού στην περίπτωση κατάφασης αδικοπρακτικής συμπεριφοράς και κατ’ επέκταση επιδίκασης αποζημίωσης λόγω ηθικής βλάβες, ως ανωτέρω αποδείχθηκε, δύναται το υποκείμενο της προσβολής (ενάγων) να αξιώσει με το άρθρο 57 Α.Κ., σύμφωνα και με τις εις την μείζονα πρόταση εκτιθέμενες σκέψεις, την παράλειψή της στο μέλλον. Η στενοχώρια και η αγωνία, που δοκίμασε ο ενάγων από τον κίνδυνο της πιθανής παύσης της λειτουργίας του καταστήματος του, της απώλειας της εργασίας των υπαλλήλων του και το γεγονός ότι βρέθηκε κατηγορούμενος αποτελεί την ηθική του βλάβη, την οποία το παρόν Δικαστήριο αποτιμά στο ποσό των 500 ευρώ το οποίο κρίνει ως εύλογο, λαμβανομένης υπόψη της ηθικής προσβολής που επήλθε, της βαρύτητας του πταίσματος της εναγομένης και των συνθηκών υπό τις οποίες η πράξη της προσβολής τελέστηκε. Μετά ταύτα το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, που έκρινε με τον ίδιο τρόπο, ορθώς τις αποδείξεις εκτίμησε και σωστά το νόμο εφήρμοσε και πρέπει οι σχετικοί λόγοι έφεσης, με τους οποίους η εναγόμενη παραπονείται για κακή εκτίμηση των αποδείξεων κι εσφαλμένη εφαρμογή του νόμου, να απορριφθούν ως ουσία αβάσιμοι.

 

Ακολούθως, αφού κρίθηκαν απορριπτέοι ως αβάσιμοι κατ' ουσία οι σχετικοί λόγοι της κρινόμενης έφεσης, πρέπει να απορριφθεί η έφεση στο σύνολό της. να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα του εφεσίβλητου σε βάρος της εκκαλούσας του παρόντος βαθμού δικαιοδοσίας, κατά τα ειδικότερα οριζόμενα στο διατακτικό, λόγω της απόρριψης της εφέσεως και της ήττας αυτής και να διαταχθεί η εισαγωγή του παράβολου, που προκαταβλήθηκε από αυτή, κατά την κατάθεση της έφεσης, στο Δημόσιο Ταμείο (άρθρο 495 παρ. 4 εδ. δ Κ.Πολ.Δ.).

 

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

 

ΔΙΚΑΖΕΙ αντιμολία των διαδίκων την από 23-4-2025/././2025 έφεση κατά της υπ’ αριθμ. 461/2025 οριστικής απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών (τακτική διαδικασία).

 

ΔΕΧΕΤΑΙ τυπικά αυτή και την ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ στην ουσία.

 

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ την εκκαλούσα στα δικαστικά έξοδα του εφεσίβλητου του παρόντος βαθμού δικαιοδοσίας τα οποία ορίζει σε εξακόσια (600) ευρώ.

 

ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την εισαγωγή του παράβολου της έφεσης που κατέβαλε η εκκαλούσα στο δημόσιο ταμείο.

 

ΚΡ1ΘΗΚΕ και αποφασίστηκε στην Αθήνα την 30η Απριλίου2026 και ……….. Πρόεδρον την 4η Ιουνίου 2026.

 

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ στην Αθήνα, σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, χωρίς την παρουσία των διαδίκων και των πληρεξουσίων δικηγόρων τους την 15/9/2026.

 

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ                          Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ