ΤΡΑΠΕΖΑ ΝΟΜΙΚΩΝ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ «ΙΣΟΚΡΑΤΗΣ»

ΠΠρΚιλκις 41/2026

Ακύρωση πλασματικής αποδοχής κληρονομιάς -.

Δεκτή αγωγή ακύρωσης πλασματικής αποδοχής κληρονομιάς λόγω πλάνης ως προς τον λόγο επαγωγής της κληρονομιάς (εξ αδιαθέτου διαδοχή), παρά το γεγονός ότι ο χρόνος λήψης γνώσης της επαγωγής της κληρονομιάς ήταν προγενέστερος του χρόνου γνώσης του λόγου επαγωγής. Η διάσταση μεταξύ του χρόνου γνώσης της επαγωγής και του λόγου αυτής (6 μήνες) οφειλόταν στο γεγονός της μη έγκαιρης αποστολής του πιστοποιητικού περί μη δημοσίευσης διαθήκης που αιτήθηκε η ενάγουσα προκειμένου να καταστεί γνωστός σε αυτήν ο λόγος επαγωγής. Απόρριψη ένστασης παραγραφής του Ελληνικού Δημοσίου (άρθρο 1857 εδάφιο β΄) δεδομένου ότι η εξάμηνη προθεσμία άσκησης αγωγής ακύρωσης εκκίνησε μετά την λήψη γνώσης του λόγου της επαγωγής και όχι προγενέστερα. Δεν λογίζεται ως χρόνος λήψης γνώσης της επαγωγής η ημερομηνία αποστολής της ατομικής ειδοποίησης από την αρμόδια φορολογική αρχή, αφού δεν αποδεικνύεται ότι η ενάγουσα έλαβε πράγματι γνώση του περιεχομένου αυτής, λόγω και του γεγονότος ότι κατά το χρονικό εκείνο διάστημα φοιτούσε σε παραγωγική σχολή. Διαδοχή κατά ρίζες. Σε περίπτωση προαποβιώσεως ορισμένου προσώπου στην θέση αυτού υπεισέρχεται ο εγγύτερος κατιών. Η πλάνη ως προς τον νομικό καθεστώς που διέπει την εξ' αδιαθέτου κληρονομική διαδοχή αποτελεί λόγο ακύρωσης της πλασματικής αποδοχής. Ουσιώδες πλάνης περί περί το δίκαιο. Αποδοχή αγωγής παρά την ύπαρξη αμέλειας ως προς την έγκαιρη διευθέτηση των κληρονομικών ζητημάτων. Μη αναγκαία η διεξαγωγή Υ.Α.Σ. λόγω έλλειψης εξουσίας διάθεσης.

(Η απόφαση δημοσιεύεται επιμελεία του Ευάγγελου Φούφα, Δικηγόρου Αθηνών, LLM Πολιτικής Δικονομίας - Διαπιστευμένου Διαμεσολαβητή).

ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΚΙΛΚΙΣ

Αριθμός Απόφασης 41/2026

ΠΟΛΥΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΚΙΛΚΙΣ

(Τακτική Διαδικασία)

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές Αρίστη Χρονοπούλου, Πρόεδρο Πρωτοδικών, Στέργιο Δρίτσα, Πρωτόδικη, Γεώργιο Δαλακλή, Πρωτοδίκη-Εισηγητή και τη Γραμματέα Γερακίνα Σφαλαγκιάρη.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του την 03-06-2026 για να δικάσει την υπόθεση:

ΕΝΑΓΟΥΣΑ: ... του ... και της ... κάτοικος οικισμού . Δήμου . Κυκλάδων, ΑΦΜ . που κατέθεσε προτάσεις δια του πληρεξουσίου δικηγόρου Ευαγγέλου Φούφα (Α.Μ. Δ.Σ. Αθηνών 45085).

ΕΝΑΓΟΜΕΝΑ: 1) Το Ελληνικό Δημόσιο, με έδρα την Αθήνα, όπως νομίμως εκπροσωπείται από τον Υπουργό Οικονομικών, που κατοικοεδρεύει στην Αθήνα, Ακαδημίας 68 και ήδη από την 01-01-2017 από την Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ), όπως νομίμως εκπροσωπείται από τον Διοικητή της, που εδρεύει στην Αθήνα, Ακαδημίας 68 και εν προκειμένω και από τον Προϊστάμενο του Κ.Ε.Β.ΕΙΣ. Αττικής (Δ.Ο.Υ. Αμπελοκήπων), που κατέθεσε προτάσεις δια του πληρεξούσιου δικηγόρου Αδάμ Χριστοδουλίδη (Α.Μ. Δ.Σ. Κιλκίς 70), 2) Το Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου-Οργανισμός Τοπικής Αυτοδιοίκησης με την επωνυμία «ΔΗΜΟΣ ΠΑΙΟΝΙΑΣ», με έδρα το Πολύκαστρο, Μ. Αλεξάνδρου 75-77, όπως νομίμως εκπροσωπείται, που κατέθεσε προτάσεις δια του πληρεξουσίου δικηγόρου Λαζάρου Παυλίδη (Α.Μ. Δ.Σ. Θεσσαλονίκης 8102).

Η ενάγουσα ζητά να γίνει δεκτή η από 20-11-2025 και υπ' αρ. κατάθεσης ... αγωγή, δικάσιμος της οποίας ορίστηκε αυτή που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας, κατά την οποία αφού εκφωνήθηκε από τη σειρά του οικείου πινακίου συζητήθηκε.

ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 1711 εδ. β', 1846, 1847, 1848, 1849, 1850, 1851 και 1856 ΑΚ, όπως ίσχυαν πριν την τροποποίησή τους από το άρθ. 3 του Ν. 5303/2026, συνάγεται ότι ο κληρονόμος, είτε καλείται από διαθήκη, είτε εξ αδιαθέτου, αποκτά αυτοδίκαια την κληρονομιά με μόνο τον θάνατο του κληρονομουμένου, χωρίς να απαιτείται οποιαδήποτε ενέργεια από μέρους του, ακόμα και χωρίς τη γνώση ή θέλησή του. Το δικαίωμα, όμως, αυτό, της αυτοδίκαιης κτήσης της κληρονομιάς, είναι προσωρινό και μετακλητό, γιατί τελεί υπό την τιθέμενη από τον νόμο διαλυτική αίρεση της εμπρόθεσμης αποποίησης της κληρονομιάς (άρθρο 1847 ΑΚ), δηλαδή δικαιούται ο κληρονόμος να αποποιηθεί κατά βούληση την κληρονομιά που έχει επαχθεί σ’ αυτόν από διαθήκη ή εξ αδιαθέτου, οπότε η κτήση αναιρείται εξαρχής και θεωρείται σαν να μην έγινε ποτέ. Η αποποίηση της κληρονομιάς είναι δήλωση του προσωρινού κληρονόμου ότι αποκρούει την κληρονομιά που έχει επαχθεί σ’ αυτόν από διαθήκη ή εξ αδιαθέτου. Η αποποίηση συνιστά μονομερή δικαιοπραξία, διαπλαστικού χαρακτήρα, μη απευθυντέα σε τρίτο, υποκείμενη σε συστατικό τύπο και είναι ανεπίδεκτη οποιοσδήποτε αίρεσης ή προθεσμίας, χάριν της ασφάλειας των συναλλαγών (άρθρο 1851 εδ. β’ ΑΚ). Η σχετική δήλωση αποποίησης γίνεται ενώπιον του γραμματέα του δικαστηρίου της κληρονομιάς, μέσα σε προθεσμία τεσσάρων μηνών (ή ενός έτους αν ο κληρονομούμενος είχε την τελευταία κατοικία του στο εξωτερικό ή αν ο κληρονόμος έμαθε την επαγωγή όταν διέμενε στο εξωτερικό), που αρχίζει από τότε που ο κληρονόμος έλαβε γνώση της επαγωγής και του λόγου αυτής (ΑΠ 725/201 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ). Γνώση της επαγωγής συνιστά η από τον κληρονόμο γνώση του κινήσαντος αυτή αιτίου, δηλαδή του θανάτου του κληρονομούμενου, γνώση δε του λόγου της επαγωγής συνιστά η γνώση της από διαθήκη ή από το νόμο (εξ αδιαθέτου) κλήσης στην κληρονομιά (ΑΠ 424/2005 ΕλλΔνη 1/2007.176, Ν. Ψούνη Κληρονομικό Δίκαιο 6η έκδ. 2023 § 6 σ. 201).

Κατά δε την ανωτέρω διάταξη του άρθρου 1850 ΑΚ, η αποποίηση είναι άκυρη, αν γίνει μετά την πάροδο της προθεσμίας για την αποποίηση, η ακυρότητα δε επέρχεται αυτοδικαίως και είναι οριστική και αθεράπευτη και, ως εκ τούτου, δεν απαιτείται, ούτε είναι λογικώς νοητή άσκηση αγωγής για την κήρυξη της ακυρότητας. Ωστόσο, προς άρση της αβεβαιότητας για την τύχη της προς τον κληρονόμο επαγωγής μετά την πάροδο απράκτου της τετράμηνης αποσβεστικής προθεσμίας προς αποποίηση της κληρονομιάς, η διάταξη του άρθρου 1850 εδ. β’ ΑΚ καθιερώνει, υπό μορφή αμάχητου τεκμηρίου, το πλάσμα της δήλωσης του, κατά τη διάρκεια της προθεσμίας αυτής, απρακτήσαντος κληρονόμου για αποδοχή της κληρονομιάς. Για τον λόγο αυτό η εν λόγω αποδοχή χαρακτηρίζεται ως πλασματική αποδοχή κληρονομιάς και ως μία από περιπτώσεις κατά τις οποίες η σιωπή επέχει θέση δηλώσεως βουλήσεως. Εξάλλου, κατά το άρθρο 1857 εδ. β', γ’ και δ’ ΑΚ, η αποδοχή της κληρονομιάς, που οφείλεται στην πλάνη, κρίνεται σύμφωνα με τις διατάξεις για τις δικαιοπραξίες. Η πλάνη σχετικά με το ενεργητικό ή το παθητικό της κληρονομιάς δεν θεωρείται ουσιώδης. Οι διατάξεις του άρθρου αυτού εφαρμόζονται και σε αποδοχή που συνάγεται από την παραμέληση της προθεσμίας για αποποίηση. Περαιτέρω, κατά το άρθρο 1901 εδ. ΑΚ, ο κληρονόμος ευθύνεται και με τη δική του περιουσία για τα χρέη της κληρονομιάς. Τέλος, κατά τα άρθρα 140 και 141 ΑΚ, αν κάποιος καταρτίζει δικαιοπραξία και η δήλωσή του δεν συμφωνεί από ουσιώδη πλάνη με τη βούλησή του, έχει δικαίωμα να ζητήσει την ακύρωση της δικαιοπραξίας. Από τις άνω διατάξεις προκύπτει σαφώς ότι η αποδοχή της κληρονομιάς που συνάγεται από την παραμέληση της προθεσμίας αποποιήσεώς της μπορεί να προσβληθεί από τον κληρονόμο λόγω πλάνης, όταν με τον τρόπο αυτό η συναγόμενη κατά πλάσμα του νόμου αποδοχή δεν συμφωνεί με τη βούλησή του, από ουσιώδη πλάνη, δηλαδή από άγνοια ή εσφαλμένη γνώση της κατάστασης που διαμόρφωσε τη βούλησή του, όταν αυτή αναφέρεται σε σημείο τόσο σπουδαίο για την αποδοχή της κληρονομιάς, ώστε αν ο κληρονόμος γνώριζε την αληθινή κατάσταση ως προς το σημείο αυτό δε θα άφηνε να παρέλθει άπρακτη η προθεσμία αποποίησης. Η εσφαλμένη δε γνώση ή άγνοια, που δημιουργεί τη μεταξύ της βούλησης και δήλωσης διάσταση, η οποία, όταν είναι ουσιώδης, θεμελιώνει δικαίωμα προσβολής της δήλωσης λόγω πλάνης, μπορεί να οφείλεται και σε άγνοια ή εσφαλμένη γνώση των προαναφερόμενων νομικών διατάξεων για την αποδοχή της κληρονομιάς (ΑΠ 189/2017, ΑΠ 496/2013 www.areiospagos.gr). Το αξίωμα «άγνοια νόμου δεν συγχωρείται» δεν έχει υιοθετηθεί από τον ΑΚ, η πλάνη όμως, και ως προς το δίκαιο, πρέπει να είναι ουσιώδης για να επιφέρει ακυρωσία της δικαιοπραξίας (Απ. Γεωργιάδης Γενικές Αρχές Αστικού Δικαίου έκδ. 2019 σ. 503). Υπάρχει δε πλάνη περί το δίκαιο της αποδοχής της κληρονομιάς: α) όταν ο κληρονόμος τελεί σε άγνοια για το σύστημα της κτήσης της κληρονομιάς κατά τον ΑΚ, που επέρχεται αμέσως μετά το θάνατο του κληρονoμουμένου, οπότε η προθεσμία του άρθρου 1847 ΑΚ δεν αρχίζει, γιατί η άγνοια αποκλείει τη γνώση της επαγωγής της κληρονομιάς ή β) όταν ο κληρονόμος τελεί σε άγνοια περί την ύπαρξη της προθεσμίας του άρθρου 1847 ΑΚ προς αποποίηση ή της κατά το άρθρου 1850 ΑΚ νομικής σημασίας της παρόδου της προθεσμίας αυτής άπρακτης (ΟλΑΠ 3/1989 ΝοΒ 38.606, ΑΠ 481/2026, ΑΠ 799/2025, ΑΠ 772/2025, ΑΠ 278/2024, ΑΠ 827/2017, ΑΠ 951/2013 νννΛν.θΓθΐοδρθροδ.ρΓ).

Τέλος, από τις διατάξεις των άρθρων 157 και 1857 εδ. β’ ΑΚ προκύπτει ότι η αγωγή για την ακύρωση της πλασματικής αποδοχής της κληρονομιάς, που οφείλεται σε εξακολουθητική πλάνη, η οποία είναι δυνατό να στραφεί και κατά του δανειστή της κληρονομιάς (ΑΠ 772/2025, ΑΠ 842/2022, ΑΠ 22/2022, ΑΠ 951/2013 »ν.3Γθί05ρ3905.9Γ) παραγράφεται μετά εξάμηνο, το οποίο αρχίζει αφότου παρήλθε η κατάσταση αυτή, από την άρση δηλαδή της πλάνης, με προθεσμία ανώτατου ορίου την εικοσαετία, (ΑΠ 278/2024, ΑΠ 572/2016, ΑΠ 1041/2015 ννν™/.8Γθί08ρ3908·9Γ). Με βάση τη διάταξη του άρθ. 1857 εδ. β’ ΑΚ, κατ’ απόκλιση από τις γενικές διατάξεις, κατά τις οποίες το δικαίωμα ακυρώσεως ακυρώσιμης δικαιοπραξίας αποσβέννυται μετά την πάροδο διετίας από της δικαιοπραξίας ή από της παρελεύσεως της πλάνης, απάτης ή απειλής, και σε κάθε περίπτωση μετά την πάροδο εικοσαετίας από της δικαιοπραξίας (ΑΚ 157), το δικαίωμα ακυρώσεως της αποδοχής της κληρονομιάς, καίτοι κατά τη φύση του διαπλαστικό, υποβάλλεται σε εξάμηνη παραγραφή (ΑΠ 1109/2014 www.areiospagos.gr), διακόπτεται δε η παραγραφή αυτή με την άσκηση της αγωγής, σύμφωνα με το γενικό κανόνα του άρθρου 261 παρ. 1 εδ. α’ του ΑΚ (ΑΠ 481/2026, ΑΠ 278/2024, ΑΠ 572/2016, ΑΠ 173/2014 www.areiospagos.gr, ΕφΑθ 163/2026 ΤΝΠ QUALEX, ΕφΘεσ 1590/2022 ΕλλΔνη www.areiospagos.gr). Εξάλλου, αν έχει χωρήσει πλασματική αποδοχή της κληρονομιάς, λόγω της προαναφερθείσας πλάνης, μετά την τελεσίδικη ακύρωση της πλασματικής αποδοχής ανατρέπονται αυτοδίκαια και αναδρομικά όλες οι έννομες συνέπειές της, σύμφωνα με τα άρθ. 180 και 184 ΑΚ, εκκινεί εκ νέου η τετράμηνη προθεσμία αποποίησης και ο κληρονόμος δικαιούται να αποποιηθεί την κληρονομιά (ΑΠ 1496/2023, ΑΠ 572/2016 www.areiospagos.gr, Ν. Ψούνη Κληρονομικό Δίκαιο 6η έκδ. 2023 § 3 σ. 122).

Με την κρινόμενη αγωγή, κατ’ ορθή εκτίμηση αυτής, η ενάγουσα εκθέτει ότι: Την 15-03-2015 απεβίωσε, χωρίς ν’ αφήσει διαθήκη, ο ... του ... και της ... κάτοικος εν ζωή ... Κιλκίς, στην κληρονομιά του οποίου κλήθηκε η ενάγουσα, εγγονή του από τη μητρική γραμμή, ως εξ αδιαθέτου κληρονόμος του. Η ενάγουσα διήγε κατά το χρόνο του θανάτου του παππού της το 19ο έτος της ηλικίας της, καθώς γεννήθηκε την 20-09-1996 και λόγω του θανάτου της μητέρας της όταν η ενάγουσα ήταν τριών ετών, μέχρι το χρόνο του θανάτου του κληρονομούμενου οι σχέσεις τους είχαν διαρραγεί και οι επαφές τους ήταν ανύπαρκτες. Η ενάγουσα παρέλειψε να προβεί στις δέουσες νομικές ενέργειες, προκειμένου να αποποιηθεί την επαχθείσα κληρονομιά του, καθόσον αγνοούσε το νομικό καθεστώς, που διέπει τη νόμιμη προθεσμία για την αποποίηση κληρονομιάς. Η ενάγουσα πληροφορήθηκε το πρώτον την επαγωγή της κληρονομιάς σε αυτήν την 23-05-2025, όταν εκδόθηκε πιστοποιητικό περί μη δημοσίευσης διαθήκης του κληρονομουμένου, που ήταν το εναρκτήριο γεγονός της γνώσης της σχετικά με την πλασματική επαγωγή της κληρονομιάς του παππού της σε αυτήν, καθώς και με το λόγο αυτής. Τα εναγόμενα Ν.Π.Δ.Δ. είναι δανειστές της κληρονομιάς, έχοντας το πρώτο απαιτήσεις συνολικού ύψους 515,74 € και το δεύτερο απαιτήσεις συνολικού ύψους 286,11 €. Με βάση τα ανωτέρω, επικαλούμενη ουσιώδη πλάνη ως προς την ύπαρξη και τη σημασία της προθεσμίας αποποίησης της κληρονομιάς, τις έννομες συνέπειες της παραμέλησής της και το λόγο επαγωγής, με συνέπεια η θεωρούμενη κατά πλάσμα του νόμου αποδοχή ως κληρονόμου του ως άνω διαθέτη να μην συμφωνεί με την πραγματική βούλησή της, ζητά να ακυρωθεί η πλασματική αποδοχή κληρονομιάς του ως άνω κληρονομούμενου ώστε να εκκινήσει εκ νέου η τετράμηνη προθεσμία αποποίησης και να καταδικασθούν τα εναγόμενα Ν.Π.Δ.Δ. στη δικαστική δαπάνη.

Η αγωγή παραδεκτά εισάγεται προς συζήτηση στο αρμόδιο δικαστήριο (άρθ. 7, 9, 10, 18 παρ. 1, 30 παρ. 1 ΚΠολΔ) κατά την τακτική διαδικασία, καθώς έχει επιδοθεί στα εναγόμενα Ν.Π.Δ.Δ. (άρθ. 215 παρ. 2 ΚΠολΔ) εντός 30 ημερών από την κατάθεση της αγωγής (βλ. τις εκθέσεις επίδοσης υπ' αρ. Β ./24-11-2025 και Β ./24-11-2025 της δικαστικής επιμελήτριας του Εφετείου Αθηνών ..., ./24-11-2025 του δικαστικού επιμελητή του Εφετείου Αθηνών ... και ./24-11-2025 του δικαστικού επιμελητή του Εφετείου Θεσσαλονίκης) και έχουν κατατεθεί προτάσεις με όλα τα αποδεικτικά μέσα και διαδικαστικά έγγραφα από την ενάγουσα την 24-03-2026 και από τους εναγόμενους την 21-03-2026 και 23-03-2026, ήτοι εντός 90 ημερών από τη λήξη της προθεσμίας για την επίδοση της αγωγής (άρθ. 237 παρ. 1 [5]

ΚΠολΔ), καθώς και προσθήκη-αντίκρουση από την ενάγουσα την 31-03-2026, ήτοι εντός 15 ημερών από τη λήξη της προηγούμενης προθεσμίας (άρθ. 237 παρ. 2 ΚΠολΔ). Η αγωγή είναι επαρκώς ορισμένη και νόμω βάσιμη, στηριζόμενη στις διατάξεις των άρθ. 140,141,154,180, 184,1710, 1711 εδ. γ’, 1813, 1846, 1847, 1848, 1849, 1850, 1851, 1856, 1857 ΑΚ (όπως ίσχυαν πριν την τροποποίησή τους από το άρθ. 3 του Ν. 5303/2026), 176, 189 παρ. 1, 191 παρ. 2 ΚΠολΔ. Πρέπει συνεπώς να εξεταστεί περαιτέρω κατά το μέτρο που κρίθηκε παραδεκτή και νόμω βάσιμη κατ’ ουσία, δεδομένου ότι: α) δεν απαιτείται η καταβολή τέλους δικαστικού ενσήμου, λόγω της φύσης της αγωγής ως διαπλαστικής (ΠΠΚαβ 7/2025 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ), β) δεν απαιτείται η προσκομιδή πιστοποιητικού κληρονομιάς, ούτε η εγγραφή στα βιβλία διεκδικήσεων κατ' άρθ. 220 § 1 ΚΠολΔ (ΠΠΚαβ 7/2025, ΠΠΡοδ 3/2024 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ) και γ) η παρούσα διαφορά δεν είναι δεκτική διαμεσολάβησης, λόγω έλλειψης εξουσίας διάθεσης των μερών (Α. Πλεύρη Διαμεσολάβηση σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις 2021 άρθ. 6 σ, 192 αρ. 19).

Το 1° εναγόμενο, με τις νομίμως κατατεθείσες προτάσεις του, προβάλλει την ένσταση εξάμηνης παραγραφής της αγωγής, που είναι παραδεκτή και νόμω βάσιμη (άρθ. 1857 εδ. β’ ΑΚ), περαιτέρω δε αμφότερα τα εναγόμενα Ν.Π.Δ.Δ. αρνούνται αιτιολογημένα την αγωγή, ισχυρισμοί που πρέπει να εξεταστούν κατ’ ουσία.

Από την ένορκη βεβαίωση υπ’ αρ. ./23-03-2026 ενώπιον του Δικηγόρου Αθηνών ... που προσκομίζει μετ’ επικλήσεως η ενάγουσα και λήφθηκε νόμιμα με εμπρόθεσμη κλήτευση των αντιδίκων (βλ. τις εκθέσεις επίδοσης υπ’ αρ. ./18-03-2026, ./18-03-2026 και ./18-03-2026 της δικαστικής επιμελήτριας του Εφετείου Αθηνών ... και ./18-03-2026 του δικαστικού επιμελητή του Εφετείου Θεσσαλονίκης και όλα τα έγγραφα που επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι, τα οποία το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη του, είτε ως αυτοτελή αποδεικτικά μέσα, είτε για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων (άρθ. 336 παρ. 3, 339 και 395 ΚΠολΔ), χωρίς σε καμία περίπτωση να παραγνωρίζεται η αποδεικτική δύναμη ουδενός, συμπεριλαμβανομένου του εγγράφου που παραδεκτά προσκομίζει μετ’ επικλήσεως η ενάγουσα με την προσθήκη των προτάσεών της, καθώς αυτό χρησιμεύει προς αντίκρουση της ένστασης παραγραφής του 1ου εναγόμενου (άρθ. 237 παρ. 2 εδ. β’ ΚΠολΔ, όπως ίσχυε πριν τροποποιηθεί από το άρθ. 26 Ν. 5221/2025, λόγω της άσκησης της αγωγής πριν την 01-01-2026, σύμφωνα με το άρθ. 168 παρ. 3 του ιδίου νόμου), αποδείχθηκαν τα εξής πραγματικά περιστατικά: Την 15-03-2015 απεβίωσε, χωρίς ν’ αφήσει διαθήκη, ο ... του ... και της ... κάτοικος εν ζωή ... Κιλκίς. Πλησιέστεροι συγγενείς και εξ αδιαθέτου κληρονόμοι του ήταν κατά ποσοστό 1/3 έκαστος τα δύο εν ζωή τέκνα του και η ενάγουσα, εγγονή του και τέκνο της προαποβιωσάσης θυγατέρας του ... Τα εναγόμενα Ν.Π.Δ.Δ. είναι δανειστές της κληρονομιάς, έχοντας ήδη απαιτήσεις το πρώτο συνολικού ύψους 1.292,95 € και το δεύτερο συνολικού ύψους 858,34 €. Η ενάγουσα διήγε κατά το χρόνο του θανάτου του παππού της το 19ο έτος της ηλικίας της, καθώς γεννήθηκε την 20-09-1996 και λόγω του θανάτου της μητέρας της όταν η ενάγουσα ήταν τριών ετών, μέχρι το χρόνο του θανάτου του κληρονομούμενου οι σχέσεις τους είχαν διαρραγεί και οι επαφές τους ήταν ανύπαρκτες. Η ενάγουσα παρέλειψε να προβεί στις δέουσες νομικές ενέργειες, προκειμένου να αποποιηθεί την επαχθείσα κληρονομιά του παππού της, μολονότι ουδόλως επιθυμούσε ν’ αναμιχθεί σ’ αυτήν, αποδεχόμενη έτσι πλασματικά την κληρονομιά μετά από άπρακτη παρέλευση της τετράμηνης προθεσμία αποποίησης. Η αποδοχή αυτή οφείλεται στην, εξαιτίας του νεαρού της ηλικίας της, των σπουδών της και της έλλειψης επαρκούς κοινωνικής πείρας, άγνοια του νομικού καθεστώτος που διέπει τη διαδικασία και την προθεσμία για την αποποίηση κληρονομιάς, τις διατάξεις περί νόμιμης μοίρας και γενικότερα τις περίπλοκες και δυσερμήνευτες διατάξεις του Κληρονομικού Δικαίου, οι οποίες ιδίως αν δεν αποτελούν, όπως εν προκειμένω, προέκταση αρμονικών οικογενειακών δεσμών, δεν είναι αυταπόδεικτα γνωστές και δεδομένες. Λόγω όλων των ανωτέρω παραγόντων, η ενάγουσα είχε περαιτέρω την πεπλανημένη πεποίθηση, ότι ο παππούς της είχε συντάξει διαθήκη με άλλους τιμώμενους και η ίδια δεν είχε καταστεί κληρονομούμενή του εξ αδιαθέτου ή εξ αναγκαστικής διαδοχής. Μολονότι εκδόθηκαν η υπ’ αρ. πρωτ. ./15-02-2022 ατομική ειδοποίηση από το 1° εναγόμενο, για την καταβολή από την ενάγουσα χρεών της κληρονομιάς συνολικού ύψους 515,74 €, η ενάγουσα υπηρετούσε στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων και λόγω συχνής απουσίας της από την οικία της στην Αθήνα, δεν αντιλήφθηκε την κοινοποίησή της. Μετά από την έκδοση του υπ’ αρ. πρωτ. ./26-09-2024 αποσπάσματος βεβαιωτικού καταλόγου για οφειλές της κληρονομιάς συνολικού ύψους 286,11 €, η ενάγουσα αναζήτησε νομική συμβουλή και την 10-10-2024 υπέβαλε αίτηση έκδοσης πιστοποιητικού περί μη δημοσίευσης διαθήκης του παππού της, εξακολουθώντας όμως να πιστεύει πεπλανημένα ότι ο παππούς της είχε συντάξει διαθήκη χωρίς η ίδια να είναι τιμώμενη. Σημειωτέο ότι στο από 20-05-2025 μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προς το Πρωτοδικείο Κιλκίς περί επίσπευσης έκδοσης του αιτηθέντος πιστοποιητικού, η ενάγουσα αναφέρει ότι κατέθεσε το σχετικό παράβολο 5 € για την αίτηση την 10-10-2025, πρόκειται όμως περί προφανούς παραδρομής και η ορθή ημερομηνία κατάθεσης της αίτησης είναι η 10-10-2024, λόγω της ημερομηνίας αποστολής του e-mail. Παρόλο που η ενάγουσα επέδειξε βαρύτατη αμέλεια σχετικά με τη διευθέτηση των κληρονομικών της υποθέσεων και τη διαπίστωση της ανυπαρξίας διαθήκης 5 του κληρονομουμένου, δεν υπήρχε θετική γνώση της αλλά πλάνη ως προς τον λόγο επαγωγής της κληρονομιάς προς αυτήν. Η πλάνη της ενάγουσας ήρθη το πρώτον την 23-05-2025, όταν εκδόθηκε το πιστοποιητικό περί μη £ δημοσίευσης διαθήκης του κληρονομουμένου, ισχυρισμός για τον οποίον τα εναγόμενα δεν προβάλλουν ειδική άρνηση. Ως εκ τούτου, η αγωγή επιδόθηκε την 24-11-2025, την τελευταία ημέρα της 6μηνης προθεσμίας, καθώς αυτή αρχίζει από την επομένη του εναρκτήριου γεγονότος (άρθ. 241 ΑΚ) και πρέπει να απορριφθεί η ένσταση παραγραφής που προβάλλει το 1° εναγόμενο ως ουσία αβάσιμη.

Κατ’ ακολουθία των ανωτέρω, πρέπει να γίνει δεκτή η αγωγή ως ουσία βάσιμη.

Τα δικαστικά έξοδα πρέπει να συμψηφιστούν στο σύνολό τους μεταξύ των διαδίκων, λόγω εύλογης αμφιβολίας για την έκβαση της δίκης (άρθ. 179 εδ. β’ ΚΠολΔ, βλ. για τη δυνατότητα συμψηφισμού των δικαστικών εξόδων και στις δίκες στις οποίες μετέχει ως διάδικος το Δημόσιο ΟλΑΠ 18/1993 ΕλλΔνη 6/1994.1245-1248).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΔΙΚΑΖΟΝΤΑΣ κατ’ αντιμωλία των διαδίκων.

ΔΕΧΕΤΑΙ την αγωγή.

ΑΚΥΡΩΝΕΙ την εκ μέρους της ενάγουσας πλασματική αποδοχή της κληρονομιάς του ... κατοίκου εν ζωή . Κιλκίς, που απεβίωσε την 15-03-2015, ώστε να εκκινήσει εκ νέου μετά την τελεσιδικία της απόφασης η τετράμηνη προθεσμία αποποίησης της ως άνω κληρονομιάς.

ΣΥΜΨΗΦΙΖΕΙ τη δικαστική δαπάνη μεταξύ των διαδίκων.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίσθηκε στις 19 Οκτωβρίου 2026 στο Κιλκίς, με την παραπάνω σύνθεση, αποτελούμενη από τους Δικαστές, Αρίστη Χρονοπούλου, Πρόεδρο Πρωτοδικών και ήδη Εφέτη, Στέργιο Δρίτσα, Πρωτόδικη, Γεώργιο Δαλακλή, Πρωτόδικη- Εισηγητή, και τη Γραμματέα Γερακίνα Σφαλαγκιάρη.

Η ΠΡΌΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ, σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στο Κιλκίς, στις 2 Νοεμβρίου 2026, χωρίς την παρουσία των διαδίκων και των πληρεξουσίων τους δικηγόρων, με διαφορετική σύνθεση, αποτελούμενη από τους Δικαστές, Γεώργιο Ρόλη, Πρόεδρο Πρωτοδικών, λόγω προαγωγής και αναχώρησης της Προέδρου Πρωτοδικών και ήδη Εφέτη, Αρίστης Χρονοπούλου, Ευφροσύνη Παπαστεργίου, Πρωτοδίκη, λόγω μετάθεσης και αναχώρησης του Πρωτόδικη Στέργιου Δρίτσα και Γεωργίου Δαλακλή, Πρωτοδίκη Εισηγητή και από την ίδια Γραμματέα της έδρας.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ